PL/SQL oznacza proceduralny SQL, czyli rozszerzenie języka SQL umożliwiające wykonywanie konstrukcji takich jak pętle, instrukcje warunkowe oraz zmienne. Jest używany w Oracle Forms oraz w bazie do tworzenia wyzwalaczy, procedur oraz funkcji.
PL/SQL składniowo nawiązuje do Ady, jest jednym z trzech języków wbudowanych w bazę danych Oracle, pozostałe dwa to SQL oraz Java.
PL/SQL stanowi wbudowany język proceduralny baz danych Oracle. Odmienne bazy danych zwykle posiadają odpowiedniki języka proceduralnego, np.: PL/pgSQL w PostgreSQL.
Podstawowa struktura kodu
Kod PL/SQL składa się z bloków, które ogólnie rzecz biorąc posiadają formę:
DECLARE
-- blok deklaracji (opcjonalnie)
BEGIN
-- blok programu
EXCEPTION
-- obsługa wyjątków (opcjonalnie)
END
/* Przykładowy komentarz
w wielu liniach... */
W sekcji DECLARE wyznacza się typy zmiennych, stałych, kolekcji, oraz typów zdefiniowanych przez użytkownika.
Między BEGIN oraz END istnieje kod wykonywany przez procedurę.
Wyjątki, błędy pojawiające się podczas wykonywania kodu, są w jednym z dwóch typów:
- Wyjątki pre-definiowane (wstępnie zdefiniowane wyjątki).
- Wyjątki zdefiniowane przez użytkownika.
Wyjątki zdefiniowane przez użytkownika da się uruchomić przy pomocy komendy RAISE, składnia :
RAISE <exception name>;
Oracle zdefiniowało wstępnie podstawowe wyjątki np. NO_DATA_FOUND, TOO_MANY_ROWS, itp. Każdy wyjątek ma numer błędu (SQL Error Number) oraz związaną z nim treść (SQL Error Message). Dostęp do numeru oraz treści błędu da się uzyskać poprzez użycie funkcji SQLCODE oraz SQLERRM.
Zmienne
W bloku deklaracji, jak sama nazwa wskazuje, deklaruje się oraz (opcjonalnie) inicjuje zmienne. Jeśli zmienna nie jest zainicjowana jej wartość jest automatycznie ustawiana na NULL.
Przykład:
DECLARE
liczba1 NUMBER(2);
liczba2 NUMBER(4,2) := 17.25;
text1 VARCHAR2(12) := 'Waldek';
data1 DATE := SYSDATE; -- obecna data oraz czas.
BEGIN
SELECT numer_ulicy
INTO liczba1
FROM address
WHERE name = text1;
END;
Zmienne numeryczne
nazwa_zmiennej number(P[,S]) := wartość;
Typ NUMBER w PL/SQL jest identyczny z typem NUMBER z bazy danych Oracle, może przechowywać liczby zmiennoprzecinkowe jak oraz całkowite. Przy deklaracji tego typu możemy podać precyzję (P), czyli łączną liczbę cyfr jaka będzie służyła do zapisu wartości, oraz skale (S), czyli liczbę cyfr po przecinku (jeśli wartość skali jest dodatnia) albo liczbę cyfr zaokrąglonych na lewo od przecinka (jeśli wartość S jest ujemna).
Inne typy danych numerycznych: binary_float, binary_double, dec, decimal, double precision, float, integer, int, numeric, real, smallint, binary_integer
Zmienne znakowe
nazwa_zmiennej varchar2 ( L ) := 'Tekst' ;
Aby określić typ zmiennej znakowej trzeba po definicji nazwy zmiennej określić typ na VARCHAR2. W nawiasie określamy liczbę bajtów (L) jaka będzie używana do przechowywania wartości zmiennej.
Inne typy danych dla zmiennych znakowych: varchar, char, long, raw, long raw, nchar, nchar2, clob, blob, bfile
Zmienne logiczne (Boolean)
nazwa_zmiennej boolean:= true;
Zmienne logiczne przechowują wartości: TRUE (prawda), FALSE (fałsz) albo NULL.
Data oraz czas
nazwa_zmiennej date := '01-Jan-2005';
w PL/SQL do obsługi daty oraz czasu służą typy: DATE, TIMESTAMP oraz INTERVAL. Najczęściej stosowany jest typ DATE.
Do konwersji zmiennej typu znakowego (np.varchar2) do typu DATE służy funkcja "TO_DATE". Funkcja zamienia podany ciąg znaków na podstawie podanej definicji w wywołaniu funkcji, np.
to_date('31-12-2004','dd-mm-yyyy')
Do odwrotnej konwersji, tj. z typu DATE do typów znakowych trzeba stosować funkcji "TO_CHAR", która przyjmuje datę oraz zwraca informację w formacie VARCHAR2, np.
to_char(SYSDATE, 'DD:MM:YYYY HH24:MI:SS')
Historia
PL/SQL pierwszy raz ukazał się w Oracle Forms v3. Kilka lat później stał się zawarty w bazie danych Oracle v7 (do tworzenia procedur, funkcji, pakietów, wyzwalaczy oraz bloków anonimowych), następnie w Oracle Reports v2.