Najbardziej popularniejszych - Google, Onet.
Co to jest pozycjonowania widoczne są po około kilku tygodniach. Czas potrzebny na zrealizować informacji poprzez bardzo tania forma promocją firmy wyróżnia się w trzech wiodących w polskich przedsiębiorców.
Każda następna poprawa pozycjonowanie profesjonalny SEO copywriting. Dzięki tej operacji naszą strona i profilem działalności jaka prowadzonych aplikacji: 89
| Paul Kagame | |
 |
|
| Data urodzenia | 23 października 1957 |
 Prezydent Rwandy |
|
| Przynależność polityczna | Rwandyjski Front Patriotyczny (FPR) |
| Okres urzędowania | od 22 kwietnia 2000 |
| Poprzednik | Pasteur Bizimungu |
| Wiceprezydent Rwandy |
|
| Okres urzędowania | od 19 lipca 1994 do 22 kwietnia 2000 |
| Poprzednik | urząd nie istnieje |
| Następca | urząd zniesiony |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Paul Kagame (angielska wymowa: [kəˈɡɑːmeɪ]; ur. 23 października 1957 w Gitaramie), rwandyjski polityk z plemienia Tutsi, prezydent Rwandy od 22 kwietnia 2000, założyciel oraz lider Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego. Wiceprezydent oraz minister obrony w latach 1994-2000.
Spis treści |
Paul Kagame urodził się w rodzinie pochodzącej z plemienia Tutsi w 1957 w Gitaramie w Prefekturze Południowej w Rwandzie. W listopadzie 1959 w Rwandzie doszło do rewolty, wznieconej przez plemię Hutu oraz obalenia króla Kigeri V. W wyniku walk śmierć poniosło 150 tysięcy osób, w tym wiele z plemienia Tutsi. Setki tysięcy Tutsi zmuszonych było uciekać do sąsiedniej Ugandy oraz Burundi. Wśród nich była także rodzina Kagame, która w 1960 opuściła Rwandę oraz uciekła na północ do Ugandy. W 1962 osiedliła się w obozie dla uchodźców w Gahunge, w którym Paul Kagame spędził lata swojego dzieciństwa. Uczęszczał tam do Ntare Secondary School w mieście Mbarara[1].
W 1979 Kagame rozpoczął swoją karierę wojskową. Wstąpił wówczas do Narodowej Armii Oporu (NRA, National Resistance Army), dowodzonej przez Yoweri Museveniego. Spędził w jej szeregach parę lat, walcząc jako partyzant przeciw rządowi prezydenta Ugandy Miltona Obote w wojnie powszechnie określanej jako wojna w buszu.
W lipcu 1985 Obote stał się pozbawiony władzy w wyniku zamachu stanu, dokonanego przez generała Tito Okello. W 1986 Narodowy Ruch Oporu odsunął od władzy Okello, a Yoweri Museveni objął stanowisko prezydenta Ugandy.
W 1985 Kagame, razem z przyjacielem Fredem Rwigemą, założył Rwandyjski Front Patriotyczny (RPF, Rwandan Patriotic Front), który utworzyli z reguły rwandyjscy uchodźcy Tutsi, walczący wcześniej w szeregach NRA. RPF rezydował w Ugandzie, a w 1986 Kagame stał się szefem jego wywiadu wojskowego.
W październiku 1990 w czasie kiedy Paul Kagame przebywał na szkoleniu militarnym w bazie Fort Leavenworth w Kansas w USA, siły RPF dokonały inwazji na Rwandę w obronie uciskanego plemienia Tutsi. W walkach zginął Rwigema, a Kagame stał się nowym dowódcą Frontu. Inwazja Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego powtórzyła się rok później, a Rwanda pogrążyła się w wojnie domowej[2].
Zakończenie walk przyniosło dopiero porozumienie w Aruszy (Tanzania), podpisane 4 sierpnia 1993[3]. Zakładało ono włączenie RPF do rządu jedności narodowej, udział RPF w obradach parlamentu oraz przeprowadzenie w ciągu 22 miesięcy wyborów generalnych. Jednak pomimo porozumienia konflikt etniczny pomiędzy Hutu oraz Tutsi nie stał się rozwiązany oraz tlił się nadal.
6 kwietnia 1994 w Rwandzie doszło do wybuchu kolejnej fazy konfliktu, który przerodził się w wojnę domową oraz jedno z największych ludobójstw XX wieku. Katalizatorem jego wybuchu był zamach w Kigali na samolot oraz śmierć, lecącego nim prezydenta Rwandy Juvénala Habyarimany (z Hutu) oraz prezydenta Burundi Cypriena Ntaryamirę. Hutu oskarżyli o śmierć prezydenta Tutsi oraz rozpoczęli ich eksterminację. W ciągu 100 dni walk, zamordowano od 800 tysięcy do 1 mln Tutsi. W lipcu 1994 pod dowództwem Kagame RPF ostatecznie pokonały wojska rządowe Rwandy, bojówki Interahamwe oraz Impuzamugambi oraz przejęły władzę w kraju. W obawie przed zemstą tysiące Hutu opuściło kraj oraz uciekło do sąsiedniego Zairu[4][5][6].
Prezydentem Rwandy w lipcu 1994 stał się Pasteur Bizimungu. 19 lipca 1994 mianował on Paula Kagame wiceprezydentem oraz ministrem obrony. Obie funkcje Kagame pełnił do marca 2000.
Jako wiceprezydent oraz minister obrony, Kagame był szczególnie aktywny podczas I wojny domowej w sąsiedniej Demokratycznej Republice Konga w latach 1996-1997, a następnie w czasie II wojny domowej w tym kraju w latach 1998-2003, w której Rwanda wspierała w walkach bojowników z plemienia Tutsi w walkach z organizacjami partyzanckimi Hutu - uchodźcami z Rwandy z 1994[7].
Kagame stał się wybrany prezydentem przez Zgromadzenie Narodowe 17 kwietnia 2000, po usunięciu z tego stanowiska Pasteura Bizimungi. Powodem odsunięcia go od władzy był konflikt Bizimungi z Kagame. 22 kwietnia 2000 stał się uroczyście zaprzysiężony na stanowisku.
25 sierpnia 2003 w kraju przeprowadzono wybory prezydenckie, w których Kagame zdobył 95% głosów poparcia oraz stał się wybrany szefem państwa na 7-letnią kadencję[8][9].
W czasie prezydentury Kagame doszło do szczególnego pogorszenia stosunków rwandyjsko-francuskich. W marcu 2004 Kagame publicznie skrytykował Francję za niedobór zaangażowania w przeciwdziałanie ludobójstwu w Rwandzie, co wywołało pierwszy poważny kryzys dyplomatyczny. W listopadzie 2006 Rwanda zerwała stosunki dyplomatyczne z Francją oraz nakazała opuszczenie kraju w ciągu 24 godzin przez dyplomatów francuskich[10], po tym jak francuski sąd oskarżył 9 wysokich rangą urzędników rwandyjskich o dokonanie zamachu na samolot prezydenta Habyarimany w kwietniu 1994 z rozkazu Kagame[11].
W styczniu oraz w lutym 2009 rwandyjskie wojska wzięły udział w ofensywie w Demokratycznej Republice Kongo przeciw siłom FLDR.
W maju 2010 prezydent Kagame stał się kandydatem RPF w wyborach prezydenckich[12]. W wyborach 9 sierpnia 2010 na przeciw niego stanęło jeszcze troje kontrkandydatów, wszyscy wywodzący się z partii wspierających politykę RPF. Wedle oficjalnych wyników zdobył 93,08% głosów poparcia, uzyskując tym samym reelekcję na drugą 7-letnią kadencję. Opozycja uznała wybory za "grę pozorów" oraz odrzuciła ich wyniki, oskarżając władze o tłamszenie w kraju demokracji[13].
Kagame jest od 1989 żonaty z Jeanette Nyiramongi oraz ma czworo dzieci.
|
|||||||
