Paweł Wojciechowski (ur. 3 stycznia 1960) – polski ekonomista, menedżer, doktor nauk technicznych w dziedzinie informatyki, a także dyplomata. W 2006 minister finansów w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza, od 2009 do 2010 wiceminister spraw zagranicznych w randzie podsekretarza stanu.
Życiorys
Wykształcenie
Ukończył w 1983 czteroletnie studia z zakresu handlu zagranicznego w Szkole Głównej Planowania oraz Statystyki. Kształcił się następnie na John Carroll University (Bachelor of Arts in Economics z 1986) oraz Case Western Reserve University (magister w dziedzinie badań operacyjnych z 1988). W 1990 ukończył studia doktoranckie w Stanach Zjednoczonych. W 1995 uzyskał stopień doktora informatyki w Instytucie Badań Systemowych PAN.
Działalność zawodowa
Od 1987 do 1988 był konsultantem Davies Can Co. w Solon. Następnie do 1991 jako analityk oraz programista pracował w Center for Regional Economic Issues w Cleveland. Był też asystentem na studiach MBA w Weatherhead School of Management w Cleveland[1].
W 1992 wrócił do Polski, nadzorował projekty pomocowe ONZ jako kierownik Programu Rozwoju Instytucji Rynkowych. Był doradcą w Ministerstwie Przekształceń Własnościowych[1] (od 1992 do 1994). Po odejściu z resortu pełnił funkcję dyrektora oddziału w Polskim Banku Rozwoju S.A., równolegle od 1995 do 1996 kierował Polską Grupą Zarządzania Funduszami[1]. Później do 1999 był dyrektorem inwestycyjnym oraz następnie prezesem zarządu Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych PBK Atut. Pod koniec lat 90. przez rok pełnił funkcję wiceprezesa Stowarzyszenia Towarzystw Funduszy Inwestycyjnych.
Był członkiem rad nadzorczych licznych przedsiębiorstw, m.in. Banku Depozytowo-Kredytowego S.A. w Lublinie (1994–1996), Polskiego Towarzystwa Prywatyzacyjnego Kleinwort Benson Sp. z o.o., Zakładów Chemicznych Police S.A. (2006–2007), Ruchu S.A. (2007) oraz innych. Był także wiceprezesem Izby Gospodarczej Towarzystw Emerytalnych (2000–2001) oraz członkiem Światowej Federacji Towarzystw Emerytalnych (od 2000 do 2005).
Od lipca 1999 do stycznia 2005 zajmował stanowisko prezesa zarządu Powszechnego Towarzystwa Emerytalnego Allianz Polska. W 2003 kierowany przez niego fundusz wygrał 2003 ranking realnego wyniku finansowego[2]. W okresie prezesury Pawła Wojciechowskiego w 14 oficjalnych rankingach KNUiFE PTE Allianz Polska 7 razy znalazł się powyżej oraz 7 razy poniżej średniej rynkowej.
Działalność publiczna
Po odejściu z PTE Allianz Polska współpracował z Jerzym Hausnerem z Partii Demokratycznej przy opracowaniu programu gospodarczego. Później był członkiem zespołu programowego Jana Rokity z Platformy Obywatelskiej, a po wyborach w 2005 objął stanowisko doradcy premiera Kazimierza Marcinkiewicza z PiS.
23 czerwca 2006 urzędujący premier złożył wniosek do prezydenta o odwołanie dotychczasowego ministra finansów, Zyty Gilowskiej oraz powołanie na ten urząd Pawła Wojciechowskiego. Dzień później nominacja była wręczona przez Lecha Kaczyńskiego. Paweł Wojciechowski (którego nominacja wedle publicystów nie była konsultowana z władzami partii[3]) stanowisko ministra finansów zajmował przez około trzy tygodnie. 7 lipca 2006 do dymisji podał się Kazimierz Marcinkiewicz, zaś desygnowany na nowego premiera prezes PiS Jarosław Kaczyński zapowiedział zmianę w resorcie finansów. Wraz z powołaniem nowego rządu w dniu 14 lipca 2006 ministrem finansów stał się Stanisław Kluza.
Po odejściu z rządu stał się podstawowym ekonomistą Polskiego Instytutu Dyrektorów. W kwietniu 2007 powołano go na prezesa Polskiej Agencji Informacji oraz Inwestycji Zagranicznych[1].
2 marca 2009 Paweł Wojciechowski wszedł w skład administracji rządu Donalda Tuska, obejmując funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. 27 listopada 2009 stał się członkiem Rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych[4].
1 lipca 2010 stał się odwołany ze stanowiska podsekretarza stanu w MSZ, następnie powołany na urząd ambasadora RP – stałego przedstawiciela przy Organizacji Współpracy Gospodarczej oraz Rozwoju[5].
Wybrane publikacje
- Opcje oraz Kontrakty Terminowe (1993)
- Initial Public Offerings (1994)
- Fundusze Inwestycyjne (1995)
- Regionalne Fundusze Inwestycyjne (1997)
Życie prywatne
Żonaty z Sabiną, ma trzech synów[6].
Przypisy
Bibliografia
