| Rok |
Laureat |
| 2011 |
Ellen Johnson-Sirleaf prezydent Liberii, Leymah Gbowee (Liberia), Tawakel Karman, dziennikarka jemeńska – działaczki na rzecz praw kobiet |
| 2010 |
Liu Xiaobo, chiński dysydent |
| 2009 |
Barack Obama, prezydent Stanów Zjednoczonych |
| 2008 |
Martti Ahtisaari, były prezydent Finlandii, negocjator konfliktów międzynarodowych |
| 2007 |
Al Gore oraz Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu, były wiceprezydent Stanów Zjednoczonych oraz działacz na rzecz ochrony środowiska |
| 2006 |
Grameen Bank oraz jego założyciel Muhammad Yunus (Bangladesz) |
| 2005 |
Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej oraz kierujący nią Mohamed ElBaradei (Egipt) |
| 2004 |
Wangari Maathai (Kenia), działaczka ekologiczna |
| 2003 |
Szirin Ebadi (Iran), działaczka na rzecz demokracji oraz przestrzegania praw człowieka |
| 2002 |
Jimmy Carter, były prezydent Stanów Zjednoczonych oraz działacz na rzecz pokoju |
| 2001 |
Organizacja Narodów Zjednoczonych oraz sekretarz generalny ONZ Kofi Annan (Ghana) za pracę na rzecz lepiej zorganizowanego oraz bardziej pokojowego świata |
| 2000 |
Kim De Dzung (Korea Południowa) za jego działania na rzecz demokracji oraz praw człowieka, a szczególnie pokoju oraz pojednania z Koreą Północną |
| 1999 |
Lekarze bez Granic, Bruksela |
| 1998 |
John Hume (Wielka Brytania) oraz David Trimble (Wielka Brytania) za wysiłki znalezienia pokojowego rozwiązania konfliktu w Irlandii Północnej |
| 1997 |
ICBL (Międzynarodowa Kampania na Rzecz Zakazu Min Przeciwpiechotnych) oraz Jody Williams (USA) za wysiłki na rzecz zakazu stosowania oraz wyeliminowania min przeciwpiechotnych |
| 1996 |
Carlos Filipe Ximenes Belo (Timor Wschodni) oraz José Ramos-Horta (Timor Wschodni) za prace na rzecz sprawiedliwego oraz pokojowego rozstrzygnięcia konfliktu w Timorze Wschodnim |
| 1995 |
Józef Rotblat (Polska/Wielka Brytania) oraz Pugwash Conferences on Science oraz World Affairs, za wysiłki w walce ze zbrojeniami jądrowymi |
| 1994 |
Jaser Arafat (Palestyna), Shimon Peres (Izrael) oraz Icchak Rabin (Izrael) za negocjacje prowadzące do porozumień z Oslo |
| 1993 |
Nelson Mandela (Republika Południowej Afryki) oraz Frederik Willem De Klerk (Republika Południowej Afryki), za działania na rzecz zakończenia apartheidu oraz stworzenia demokracji w Republice Południowej Afryki |
| 1992 |
Rigoberta Menchú Tum (Gwatemala), za działania na rzecz praw człowieka, szczególnie wśród tubylców |
| 1991 |
Aung San Suu Kyi (Birma), przywódczyni opozycji oraz orędowniczka praw człowieka |
| 1990 |
Michaił Gorbaczow (ZSRR) za działania na rzecz zakończenia zimnej wojny |
| 1989 |
Dalajlama XIV (Tenzin Gjaco – XIV Dalajlama) (Tybet) |
| 1988 |
Misje pokojowe ONZ |
| 1987 |
Oscar Arias Sanchez (Kostaryka) za zapoczątkowanie negocjacji pokojowych w Ameryce Środkowej |
| 1986 |
Elie Wiesel (USA) |
| 1985 |
Lekarze Przeciw Wojnie Nuklearnej |
| 1984 |
Desmond Mpilo Tutu, biskup (Republika Południowej Afryki) za walkę z apartheidem |
| 1983 |
Lech Wałęsa (Polska), przywódca „Solidarności” oraz aktywista praw człowieka |
| 1982 |
Alva Myrdal (Szwecja) oraz Alfonso García Robles (Meksyk), delegaci do Rozbrojeniowego Zgromadzenia Ogólnego ONZ |
| 1981 |
Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), ONZ |
| 1980 |
Adolfo Pérez Esquivel (Argentyna), działacz na rzecz praw człowieka |
| 1979 |
Matka Teresa (Indie) |
| 1978 |
Mohamed Anwar Al-Sadat (Egipt) oraz Menachem Begin (Izrael) za negocjacje pokojowe pomiędzy Egiptem oraz Izraelem |
| 1977 |
Amnesty International, Londyn, za kampanię przeciw stosowaniu tortur |
| 1976 |
Betty Williams oraz Mairead Corrigan, założycielki Północnoirlandzkiego Ruchu Pokoju (później przemianowanego na Wspólnotę Ludzi Pokoju) |
| 1975 |
Andriej Sacharow (ZSRR), pisarz oraz działacz społeczny, za kampanię na rzecz praw człowieka |
| 1974 |
Seán MacBride (Irlandia), przewodniczący Międzynarodowego Biura Pokoju oraz Komisji ds. Namibii ONZ; Eisaku Satō (Japonia), premier |
| 1973 |
Henry A. Kissinger (USA) oraz Lê Đức Thọ (Wietnam, nie przyjął), politycy, za porozumienie pokojowe z Wietnamem |
| 1972 |
nie przyznano |
| 1971 |
Willy Brandt (Niemcy Zachodnie), kanclerz Niemieckiej Republiki Federalnej, za Ostpolitik (politykę wschodnią) Niemieckiej Republiki Federalnej, odnoszącą się do nowej postawy wobec krajów Europy Wschodniej oraz Niemieckiej Republiki Demokratycznej |
| 1970 |
Norman Borlaug (USA), za pracę naukową w Międzynarodowym Ośrodku Uszlachetniania Kukurydzy oraz Pszenicy w Meksyku |
| 1969 |
Międzynarodowa Organizacja Pracy (MOP = ang. ILO), Genewa |
| 1968 |
René Cassin (Francja), przewodniczący Europejskiego Trybunału Praw Człowieka |
| 1966-1967 |
nie przyznano |
| 1965 |
UNICEF (Fundusz Narodów Zjednoczonych Pomocy Dzieciom) |
| 1964 |
Martin Luther King, Jr. (Stany Zjednoczone), pastor oraz działacz na rzecz praw obywatelskich oraz równouprawnienia bez względu na kolor skóry |
| 1963 |
Czerwony Krzyż oraz Czerwony Półksiężyc, Liga Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża, Genewa |
| 1962 |
Linus Carl Pauling (USA) za kampanię przeciw próbom z bronią jądrową |
| 1961 |
Dag Hjalmar Agne Carl Hammarskjöld (Szwecja), sekretarz generalny ONZ (przyznano pośmiertnie) |
| 1960 |
Albert John Luthuli (Republika Południowej Afryki), przewodniczący Afrykańskiego Kongresu Narodowego |
| 1959 |
Philip Noel-Baker (Wielka Brytania), za wytężoną pracę przez całe życie dla międzynarodowego pokoju oraz współpracy |
| 1958 |
Dominique Pire OP (Belgia), przewodniczący l’Europe du Coeur au Service du Monde, organizacji pomocy dla uchodźców |
| 1957 |
Lester Bowles Pearson (Kanada), przewodniczący 7. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, za wprowadzenie sił pokojowych w czasie konfliktu o Kanał Sueski |
| 1955-1956 |
nie przyznano |
| 1954 |
Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), ONZ |
| 1953 |
George Catlett Marshall (USA) za Plan Marshalla |
| 1952 |
Albert Schweitzer (Niemcy) za założenie Lambarene Hospital w Gabonie |
| 1951 |
Léon Jouhaux (Francja), działacz związkowy, sekretarz generalny Powszechnej Konfederacji Pracy, delegat w ONZ |
| 1950 |
Ralph Bunche za mediację w Palestynie (1948) |
| 1949 |
Lord John Boyd Orr of Brechin (Wielka Brytania), dyrektor generalny FAO (Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia oraz Rolnictwa) |
| 1948 |
nie przyznano |
| 1947 |
Kwakrzy, oficjanie: The Friends Service Council (Wielka Brytania) oraz The American Friends Service Committee (USA), w imieniu Stowarzyszenia Przyjaciół (Society of Friends) |
| 1946 |
Emily Greene Balch (USA), honorowa przewodnicząca Międzynarodowej Ligi Kobiet na Rzecz Pokoju oraz Wolności; John Mott (USA), przewodniczący Międzynarodowej Rady Misyjnej oraz sekretarz generalny Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej |
| 1945 |
Cordell Hull (USA) dla współzałożyciela ONZ |
| 1944 |
Czerwony Krzyż oraz Czerwony Półksiężyc (przyznano wstecznie w 1945) |
| 1939-1943 |
nie przyznano |
| 1938 |
Międzynarodowe Nansenowskie Biuro do spraw Uchodźców, Genewa |
| 1937 |
Robert Cecil, 1. wicehrabia Cecil of Chelwood, działacz pacyfistyczny |
| 1936 |
Carlos Saavedra Lamas (Argentyna), przewodniczący Ligi Narodów oraz mediator w konflikcie pomiędzy Paragwajem oraz Boliwią |
| 1935 |
Carl von Ossietzky (Niemcy), dziennikarz pacyfistyczny, przywódca niemieckiego ruchu na rzecz pokoju, był więziony w nazistowskim obozie koncentracyjnym |
| 1934 |
Arthur Henderson (Wielka Brytania), przewodniczący Konferencji Rozbrojeniowej Ligi Narodów |
| 1933 |
Norman Angell (właściwie Ralph Norman Angell Lane) (Wielka Brytania), pisarz, członek Komitetu Wykonawczego Ligi Narodów |
| 1932 |
nie przyznano |
| 1931 |
Jane Addams (USA), międzynarodowa przewodnicząca Międzynarodowej Ligi Kobiet na Rzecz Pokoju oraz Wolności; Nicholas Murray Butler (USA) za propagowanie Paktu Brianda-Kellogga (Paktu paryskiego) |
| 1930 |
Nathan Söderblom (Szwecja), arcybiskup, przywódca ruchu ekumenicznego |
| 1929 |
Frank Billings Kellogg (USA) za Pakt Brianda-Kellogga (Pakt paryski) |
| 1928 |
nie przyznano |
| 1927 |
Ferdinand Buisson (Francja), założyciel oraz przewodniczący Ligi Praw Człowieka; Ludwig Quidde (Dania), delegat na wiele konferencji pokojowych; aresztowany za sprzeciw wobec ponownych zbrojeń Niemiec |
| 1926 |
Aristide Briand (Francja) za Traktat z Locarno oraz Plan Dawesa; Gustav Stresemann (Niemcy) za Traktat z Locarno |
| 1925 |
Austen Chamberlain (Wielka Brytania) za Traktat z Locarno; Charles Gates Dawes (USA), przewodniczący Alianckiej Komisji Reparacyjnej oraz twórca Planu Dawesa |
| 1923-1924 |
nie przyznano |
| 1922 |
Fridtjof Nansen (Norwegia), norweski delegat w Lidze Narodów, twórca paszportu nansenowskiego dla uchodźców |
| 1921 |
Hjalmar Branting (Szwecja), premier, szwedzki delegat w Radzie Ligi Narodów; Christian Lous Lange (Norwegia), sekretarz generalny Unii Międzyparlamentarnej |
| 1920 |
Léon Bourgeois, przewodniczący Rady Ligi Narodów |
| 1919 |
Thomas Woodrow Wilson, prezydent USA, za założenie Ligi Narodów |
| 1918 |
nie przyznano |
| 1917 |
Czerwony Krzyż oraz Czerwony Półksiężyc, Genewa |
| 1914-1916 |
nie przyznano |
| 1913 |
Henri La Fontaine (Belgia), przewodniczący Międzynarodowego Stałego Biura Pokoju |
| 1912 |
Elihu Root (USA), za inicjatywy w wielorakich porozumieniach arbitrażowych |
| 1911 |
Tobias Michael Carel Asser (Holandia), twórca International Conferences of Private Law w Hadze; Alfred Hermann Fried (Austria), założyciel czasopisma „Die Waffen Nieder” |
| 1910 |
Międzynarodowe Stałe Biuro Pokoju w Bernie |
| 1909 |
Auguste Marie Francois Beernaert (Belgia), członek Stałego Trybunału Arbitrażowego; Paul Henri Benjamin Balluet, baron de constant de Rebecque D’Estournelles (Francja), założyciel oraz przewodniczący francuskiej grupy parlamentarnej arbitrażu międzynarodowego |
| 1908 |
Klas Pontus Arnoldson (Szwecja), założyciel Szwedzkiej Ligi Pokojowej oraz Arbitrażowej; Fredrik Bajer (Dania), honorowy przewodniczący Międzynarodowego Stałego Biura Pokoju |
| 1907 |
Ernesto Teodoro Moneta (Włochy), przewodniczący Lombardzkiej Ligi Pokoju; Louis Renault (Francja), profesor prawa międzynarodowego |
| 1906 |
Theodore Roosevelt, prezydent USA, za przygotowanie traktatu pokojowego w wojnie rosyjsko-japońskiej |
| 1905 |
Bertha Sophie Felicita von Suttner née Countess Kinsky von Chinic und Tettau (Austria), baronesa, pisarka, honorowa przewodnicząca Międzynarodowego Stałego Biuro Pokoju |
| 1904 |
Instytut Prawa Międzynarodowego w Gandawie, w Belgii |
| 1903 |
William Randal Cremer (Wielka Brytania), sekretarz International Arbitration League |
| 1902 |
Elie Ducommun (Szwajcaria) oraz Charles-Albert Gobat (Szwajcaria), honorowi sekretarze Międzynarodowego Stałego Biura Pokoju w Bernie |
| 1901 |
Jean Henri Dunant (Szwajcaria), założyciel Czerwonego Krzyża oraz inicjator Konwencji Genewskiej; Frédéric Passy (Francja), założyciel oraz przewodniczący Societe Francaise pour l’arbitrage entre nations |
