Prawo o ruchu drogowym – ustawa regulująca przepisy oraz zasady obowiązujące uczestników ruchu drogowego.
Prawo o ruchu drogowym w Polsce
Akty prawne
W Polsce do aktów prawnych tworzących prawo o ruchu drogowym zalicza się:
- Konwencję wiedeńską o ruchu drogowym, ratyfikowaną 24 lutego 1988 r.[1]
- Ustawę "Prawo o ruchu drogowym" z dnia 20 czerwca 1997 r. wraz ze wszystkimi jej nowelizacjami – zwaną błędnie, aczkolwiek popularnie kodeksem drogowym[2].
- Ustawę o kierujących pojazdami
- Kilkanaście rozporządzeń ministra infrastruktury, precyzujących rozmaite aspekty stosowania wcześniej wspomnianej ustawy, m.in.:
- Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia[3] – określające np. jakie światła, hamulce powinny posiadać zróżnicowane typy pojazdów oraz w co powinny być wyposażone;
- Rozporządzenie w sprawie znaków oraz sygnałów drogowych[4] – definiujące wzory znaków drogowych oraz sygnałów;
- Seria rozporządzeń określających zasady przyznawania oraz odbierania uprawnień do prowadzenia pojazdów;
- Rozporządzenia w sprawie kontroli ruchu drogowego oraz zasad karania za naruszenia prawa o ruchu drogowym
Zawartość ustawy prawo o ruchu drogowym
Ustawa prawo o ruchu drogowym składa się z 7 działów:
- Dział I: Przepisy ogólne
- Dział II: Ruch drogowy
- Dział III: Pojazdy
- Dział IV: Kierujący
- Dział V: Kontrola ruchu drogowego
- Dział Va: Działania na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego
- Dział VI: Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe oraz końcowe
Działy dzielą się na rozdziały, a pewne rozdziały dzielą się na oddziały.
Odmienne od europejskich rozwiązania w polskim prawie o ruchu drogowym
Dopuszczalne prędkości na polskich drogach
Uwaga: autobusy spełniające dodatkowe warunki[5] potrafią w Polsce na autostradach oraz drogach szybkiego ruchu poruszać się do 100 km/h.
Polskie prawo o ruchu drogowym wypracowało rozwiązania odmienne od stosowanych w poniektórych krajach Unii Europejskiej. Część z nich odbiega od rozwiązań zawartych w Konwencji Wiedeńskiej o Ruchu Drogowym. Zalicza się do nich:
- brak norm dla sygnalizacji świetlnej, które zakazywałyby jednoznacznie budowy skrzyżowań, w których dochodzi do przecinania się kierunków ruchu w jednej fazie działania sygnalizacji, w szczególności ruchu pieszego oraz kołowego (zielone strzałki w prawo włączające się w momencie kiedy piesi posiadają zielone światło, niedobór realizacji prawa do jazdy w lewo w osobnym cyklu nie krzyżującym się z zielonym światłem dla pieszych itp.);
- niespójne przepisy dotyczące krzyżowania ruchu samochodowego z ruchem pieszych oraz rowerzystów, nie chroniące skutecznie słabszych uczestników ruchu; m.in. niedobór jednoznacznego pierwszeństwa przejścia po pasach dla pieszych oraz – przy zmianie kierunku ruchu przez kierującego samochodem – przejazdu po przejazdach rowerowych[6];
- brak bezwarunkowego zakazu umieszczania tablic, ogłoszeń, oznaczeń albo urządzeń, które mogłyby być mylnie wzięte za znaki albo inne urządzenia służące do kierowania ruchem[7].
Wedle opinii Biura Analiz Sejmowych[8] w sytuacji kolizji norm ustawy – prawo o ruchu drogowym oraz Konwencji wiedeńskiej o ruchu drogowym z 1968 r. pierwszeństwo stosowania przysługuje przepisom Konwencji.
Przypisy
- ↑ Dz. U. z 1988 r., Nr 5, poz. 44.
- ↑ Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602, z późn. zm., teksty jednolite: Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 oraz z 2005 r. Nr 108, poz. 908
- ↑ Dz. U. z 2003 r. nr 32, poz. 262 ze zmianami
- ↑ Dz. U. z 2002 r. nr 170, poz. 1393, ze zmianami
- ↑ Warunki te to m.in.: hamulce wyposażone w system ABS, wbudowany tachograf, zwalniacz oraz ogranicznik prędkości, homologowane siedzenia, zabezpieczenia bagażu oraz odpowiedni stan ogumienia
- ↑ np. art 14 ust. 1 lit. a oraz art. 26 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym zestawiony z art. 21 lit. 1b oraz art. 21 lit. 6c Konwencji Wiedeńskiej; wykreślenie art. 27 ust. 2 ustawy od 2002 r. w zestawieniu z art 16 ust. 2 Konwencji
- ↑ Konwencja Wiedeńska art. 4 p. d oraz niedobór analogicznych zapisów w rozporządzeniu z 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków oraz sygnałów drogowych, które ogólnie stwierdzają że do ustawienia reklamy przy drodze potrzebne są stosowne zezwolenia
- ↑ bas_konwencja_wiedenska
Linki zewnętrzne
Polska, Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602