Grób Przemysława Gosiewskiego na Powązkach
(luty 2011)
(kwiecień 2010)
Przemysław Edgar Gosiewski (ur. 12 maja 1964 w Słupsku, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski polityk, poseł na Sejm IV, V oraz VI kadencji z listy Prawa oraz Sprawiedliwości, minister-członek Rady Ministrów oraz wiceprezes Rady Ministrów w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, przewodniczący klubu parlamentarnego PiS.
Życiorys
Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Darłowie[5]. W latach 1983–1989 studiował na Wydziale Prawa oraz Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Tytuł magistra uzyskał w 1997.
W czasie studiów rozpoczął działalność opozycyjną, w 1984 związał się z Niezależnym Zrzeszeniem Studentów Uniwersytetu Gdańskiego, brał udział w strajku studenckim w 1988. Był studentem m.in. Lecha Kaczyńskiego (prowadzącego na UG zajęcia z prawa pracy), zaś w 1989 rozpoczął współpracę z jego bratem Jarosławem.
W 1989 stał się zatrudniony przez Lecha Kaczyńskiego, pełniącego funkcję wiceprzewodniczącego NSZZ "Solidarność", na stanowisku kierownika biura ds. kontaktów z regionami Komisji Krajowej "Solidarności", które zajmował do 1991.
Wspólnie z braćmi Kaczyńskimi brał udział w zakładaniu Porozumienia Centrum. W latach 1991–1999 był sekretarzem zarządu głównego PC, zaś w latach 1992–1993 kierownikiem biura poselskiego posła PC Adama Glapińskiego. W latach 90. zaangażował się w działalność Spółdzielczych Kas Oszczędnościowo-Kredytowych. W latach 1993–1995 pracował jako specjalista w biurze pełnomocnika zarządu Fundacji na rzecz Polskich Związków Kredytowych.
W wyborach prezydenckich w 1995 był pełnomocnikiem sztabu wyborczego Lecha Kaczyńskiego (który ostatecznie wycofał się z wyborów). W tym samym roku rozpoczął pracę w spółce "Srebrna" (której kierownicze funkcje pełnił Jarosław Kaczyński, a współpracownikami byli inni działacze PC, Adam Lipiński oraz Wojciech Jasiński), wydającej czasopismo "Nowe Państwo" (pracował także w redakcji). W latach 1998–2001 zasiadał w sejmiku mazowieckim z ramienia AWS. W okresie 2000–2001 był doradcą Lecha Kaczyńskiego, zajmującego wówczas stanowisko ministra sprawiedliwości.
Od 2001 należał do Prawa oraz Sprawiedliwości. Organizował struktury tego ugrupowania w województwie świętokrzyskim. W Sejmie IV kadencji (2001–2005) po raz pierwszy sprawował mandat poselski. Zasiadał wówczas w Komisji Obrony Narodowej, Komisji Sprawiedliwości oraz Praw Człowieka oraz w komisji śledczej ds. prywatyzacji PZU. W wyborach w 2005 ponownie stał się posłem z okręgu kieleckiego. Od 3 listopada 2005 do 19 lipca 2006 był przewodniczącym Klubu Parlamentarnego PiS. Po publikacji w jednym z niemieckich czasopism tekstu ośmieszającego braci Kaczyńskich w lipcu 2006, wystąpił z oficjalnym wnioskiem do polskiego ministra sprawiedliwości, aby ten podjął kroki zmierzające do ewentualnego ukarania niemieckiego autora tekstu, przy użyciu międzynarodowego listu gończego, za znieważenie prezydenta.
W 2006 wspierał ideę przystosowania do obsługi pociągów pasażerskich stacji Włoszczowa Północ na Centralnej Magistrali Kolejowej na północ od Włoszczowy[6]. Adaptacja polegała na wybudowaniu peronu oraz infrastruktury do obsługi podróżnych kosztem 909 tys. zł[6]. Od 14 lipca 2006 do 16 listopada 2007 pełnił funkcję ministra-członka Rady Ministrów w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, będąc równocześnie przewodniczącym Komitetu Stałego Rady Ministrów. Od 8 maja 2007 do 7 września 2007 oraz od 11 września 2007 do 16 listopada 2007 zajmował stanowisko wicepremiera. Między tymi okresami był sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał w okręgu kieleckim najlepszy indywidualny wynik w tymże okręgu (138 405 głosów). 13 listopada tego samego roku stał się ponownie przewodniczącym KP PiS. W styczniu 2010 zrezygnował z tej funkcji[7] oraz stał się jednym z wiceprezesów PiS[8].
10 kwietnia 2010 zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku[9]. 21 kwietnia tego samego roku stał się pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[10]. Z uwagi na z wątpliwościami w dokumentacji sądowo-medycznej na polecenie prokuratora prokuratury wojskowej prowadzącego śledztwo w sprawie katastrofy w Smoleńsku 19 marca 2012 przeprowadzono ekshumację jego ciała[11].
Odznaczenia oraz wyróżnienia
16 kwietnia 2010 stał się pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[12]. 29 kwietnia 2010 Rada Miasta w Ostrowcu Świętokrzyskim nadała mu tytuł honorowego obywatela tego miasta[13].
Pół roku po śmierci polityka, w Kołakach Kościelnych otworzono poświęconą mu izbę pamięci. Zgromadzono w niej fotografie Przemysława Gosiewskiego, zróżnicowane dokumenty związane z jego działalnością polityczną oraz księgi kondolencyjne[14]. Izbę pamięci zorganizowali własnym kosztem, w należącym do siebie gospodarstwie, rodzice zmarłego[15].
Upamiętniające go tablice umieszczono na bazylice katedralnej w Kielcach[16] oraz w kościele Świętego Maksymiliana Kolbego w Darłowie[17].
Życie prywatne
Lata młodości spędził w Darłowie; mieszkał w Warszawie[18], aczkolwiek podawał Darłowo jako miejsce zamieszkania[19].
Ojciec Przemysława Gosiewskiego, Jan, był nauczycielem historii, należał do PZPR. Jego matka, Jadwiga z domu Czarnołęska, jest pediatrą, kandydowała w wyborach samorządowych w 2006 do rady powiatu w Sławnie[20].
Przemysław Gosiewski był mężem posłanki V kadencji Małgorzaty Gosiewskiej; miał z nią syna Eryka. Z drugą żoną, Beatą, miał dwoje dzieci.
Przypisy
- ↑ Do 8 maja 2007 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Stałego Rady Ministrów w randze ministra – członka Rady Ministrów.
- ↑ Od 7 września 2007 łączył stanowisko przewodniczącego Komitetu Stałego Rady Ministrów z funkcją sekretarza stanu w KPRM, którą przestał pełnić 11 września 2007 po ponownym objęciu urzędu wiceprezesa Rady Ministrów.
- ↑ Zbigniew Derdziuk łączył stanowisko przewodniczącego Komitetu Stałego Rady Ministrów z funkcją sekretarza stanu w KPRM.
- ↑ Zbigniew Derdziuk objął funkcję przewodniczącego Komitetu Stałego Rady Ministrów w randze ministra – członka Rady Ministrów.
- ↑ Przemysław Gosiewski – list z liceum w Darłowie. gs24.pl, 17 kwietnia 2010. [dostęp 18 kwietnia 2010].
- ↑ 6,0 6,1 Stacja we Włoszczowie zwróci się w ciągu 2 lat. wprost.pl, 4 lipca 2007. [dostęp 6 stycznia 2010].
- ↑ Katarzyna Borkowska: Gosiewski wiceprezesem partii zamiast szefem klubu. rp.pl, 6 stycznia 2010. [dostęp 6 stycznia 2010].
- ↑ Katarzyna Kozak: Rada PiS wybrała Gosiewskiego na wiceprezesa. radio.kielce.pl, 9 stycznia 2010. [dostęp 9 stycznia 2010].
- ↑ Komunikat Nr 152/VI kad.. sejm.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 10 kwietnia 2010].
- ↑ Pożegnanie Przemysława Gosiewskiego. interia.pl, 21 kwietnia 2010. [dostęp 21 kwietnia 2010].
- ↑ Ekshumowano ciało Przemysława Gosiewskiego. rp.pl, 19 marca 2012. [dostęp 20 marca 2012].
- ↑ Komunikat Nr 163/VI kad.. sejm.gov.pl, 16 kwietnia 2010. [dostęp 16 kwietnia 2010].
- ↑ Siódmy honorowy obywatel Ostrowca Świętokrzyskiego. ostrowiec.pl, 30 kwietnia 2010. [dostęp 9 maja 2010].
- ↑ J. Kaczyński: przywiozłem ostatnie dzieło Gosiewskiego. wp.pl, 10 października 2010. [dostęp 10 października 2010].
- ↑ Adam Białous: Nie czekali na łaskę rządu. naszdziennik.pl, 10 października 2010. [dostęp 11 października 2010].
- ↑ Tablica Gosiewskiego zawisła na kieleckiej katedrze. echodnia.pl, 30 czerwca 2010. [dostęp 13 lipca 2010].
- ↑ Tablica ku pamięci Gosiewskiego. Rydzyk wygłosił homilię. dziennik.pl, 13 marca 2011. [dostęp 13 marca 2011].
- ↑ Zgodnie z wyciągiem z Ewidencji partii politycznych, prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Warszawie.
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 10 kwietnia 2010].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 10 kwietnia 2010].
Bibliografia
