Ten artykuł trzeba dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: wypadałoby przystępniej, bez povowych wypowiedzi. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

Międzynarodowa Organizacja Policji Kryminalnych "Interpol" wyznacza przestępczość komputerową jako przestępczość w zakresie czynów skierowanych przeciwko systemowi komputerowemu oraz czynów dokonanych przy użyciu komputera jako narzędzia.

Wedle byłego specjalisty ds. przestępczości informatycznej przy Komendzie Głównej Policji, pojęcie przestępczości komputerowej jest nieprecyzyjne oraz wieloznaczne: "W szerokim rozumieniu, przestępczość ta zawiera w sobie wszelkie zachowania przestępcze związane z funkcjonowaniem elektronicznego przetwarzania danych, polegające zarówno na naruszaniu uprawnień do programu komputerowego, jak oraz godzące bezpośrednio w przetwarzaną informację, jej nośnik oraz obieg w komputerze oraz cały system połączeń komputerowych, a także w sam komputer. (komputer jako narzędzie do popełnienia przestępstwa), jak oraz skierowane przeciwko takiemu systemowi".

Zjawisko to ukazało się wraz z rozwojem komputeryzacji oraz od tej pory towarzyszy mu nieustannie. Choć "przestępstwo przeciwko danym" jest takim samym przestępstwem jak każde inne, jest ono trudne do wykrycia. Sprawca bywa trudny do ustalenia, a ilość śladów z nim związana bywa znikoma. Specyfika systemów komputerowych powoduje niejednokrotnie ich całkowite zatarcie.

Wedle ekspertów Rady Europy przestępstwa komputerowe dzielą się na grupy:

• oszustwo związane z wykorzystaniem komputera,
• fałszerstwo komputerowe,
• zniszczenie danych albo programów komputerowych,
• sabotaż komputerowy,
• "wejście" do systemu komputerowego przez osobę nieuprawnioną (patrz: cracking, haker),
• "podsłuch" komputerowy,
• bezprawne kopiowanie, rozpowszechnianie albo publikowanie programów komputerowych prawnie chronionych,
• bezprawne kopiowanie topografii półprzewodników,
• modyfikacja danych albo programów komputerowych,
• szpiegostwo komputerowe,
• używanie komputera bez zezwolenia,
• używanie prawnie chronionego programu komputerowego bez upoważnienia,
• metoda salami – to forma przestępstwa polegająca na kradzieży małych sum z wielorakich źródeł. Np. w systemie bankowym, przy rozliczaniu wkładów płatnych na żądanie. Kilkaset rachunków jest zmniejszanych o parę albo kilkanaście groszy, które są przekazywane na uprzywilejowany rachunek oraz z niego podejmowane. Powodzenie oszustwa ma za podstawę na tym, że klient traci tak mało, iż nie domaga się żadnych wyjaśnień.

Choć świadomość istnienia oraz powagi przestępczości informatycznej jest nikła, to istotne jest, iż zjawisko to nie dotyczy tylko zasobów wielkich organizacji, danych objętych tajemnicą, czy związanych z działalnością organizacji państwowych. Samo jej ściganie także nie musi być tylko domeną prokuratury oraz służb śledczych. Przestępczość informatyczna dotyczy także osób prywatnych oraz firm, które bywają zainteresowane w ich udowodnieniu nie tylko w aspekcie prawnym, ale oraz finansowym.

W 2011 roku hakerzy poznali 174 mln rekordów w 855 atakach^[1].

Sprawdź też

• informatyka śledcza
• haker (bezpieczeństwo komputerowe)
• cracker
• cyberterroryzm

Przypisy