Przymierze Prawicy – polska konserwatywna partia polityczna działająca od 26 marca 2001 do 2 czerwca 2002.

Przymierze Prawicy było założone przez polityków Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego niepopierających decyzji o wyjściu SKL z AWS oraz zawiązaniu porozumienia z Platformą Obywatelską (Mirosław Styczeń, Kazimierz Michał Ujazdowski, Wiesław Walendziak), secesjonistów z ZChN (Marek Jurek, Kazimierz Marcinkiewicz, Marian Piłka) oraz działaczy Ligi Republikańskiej (Mariusz Kamiński). Tych siedmiu polityków tworzyło do grudnia 2001 tymczasowe kierownictwo PP.

W wyborach parlamentarnych w 2001 działacze partii startowali z list komitetu wyborczego Prawa oraz Sprawiedliwości (porozumienie podpisano 23 maja 2001). Mandaty poselskie w Sejmie IV kadencji uzyskało 17 przedstawicieli tej formacji.

9 grudnia 2001 w Warszawie odbył się I zjazd partii. Prezesem partii wybrany stał się Kazimierz Michał Ujazdowski, zaś przewodniczącym rady politycznej Marek Jurek. Wiceprezesami partii zostali: Mariusz Kamiński, Marian Piłka oraz Wiesław Walendziak, w skład zarządu krajowego weszli też m.in. Michał Kamiński, Piotr Krzywicki, Kazimierz Marcinkiewicz, Krzysztof Mikuła, Jerzy Polaczek, Grzegorz Schreiber, Mirosław Styczeń oraz Artur Zawisza.

2 czerwca 2002 Przymierze Prawicy zjednoczyło się z PiS oraz zakończyło samodzielną działalność.

Sprawdź też

• Politycy Przymierza Prawicy