Rekreacyjna gra w piłkę siatkową podczas Konferencji Wikimedia Polska 2007

Rekreacja, aktywny wypoczynek (łac. recreo – odnowić, ożywić) – forma aktywności umysłowej albo fizycznej podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi, domowymi oraz nauką. Stosowana w celu odpoczynku oraz rozrywki.

W architekturze – potoczne określenie przestrzeni w budynku szkolnym albo na jego zewnątrz przeznaczone na wypoczynek uczniów w przerwach międzylekcyjnych^[1]

Przyczynia się ona do rozwoju zainteresowań oraz osobowości, podwyższenia aktywności fizycznej, rozładowania napięcia nerwowego oraz zapobiega chorobom cywilizacyjnym^[2]. Rekreacja z założenia jest aktywnością dobrowolną. Jej formy wynikają z reguły z typu zainteresowań oraz miejsca pobytu człowieka.

Specyficzną formą jest rekreacja ruchowa określana czasem jako sport rekreacyjny. Jest ona formą czynnego odpoczynku oraz rozrywką. Cechy rekreacji da się także zauważyć w poniektórych formach aktywności turystycznej, nauce dla przyjemności, uprawianiu sztuki a nawet gotowaniu. Rola rekreacji we współczesnym świecie nabiera znaczenia w związku z koniecznością zapobiegania sytuacjom stresowym, chorobom cywilizacyjnym, skracaniem czasu pracy oraz podnoszeniem poziomu życia.

Organizacja rekreacji ma we współczesnych państwach charakter indywidualny. Skala zjawiska jest efektem zarówno świadomości poszczególnych osób, działalności organizacji oraz stowarzyszeń organizujących zajęcia, zamożnością społeczeństw ale także ilością czasu wolnego - czasu pracy oraz dni wolnych^[3].

W Polsce organizacją rekreacji zajmują się m.in. TKKF, PTTK, LZS, zrzeszenia oraz kluby sportowe oraz organizacje młodzieżowe. Organizacją o zasięgu światowym jest International Recreation Association (IRA), powstała w 1956, do której należą z polskiej strony przedstawiciele TKKF.

Przypisy

Bibliografia

• Jakub Bączek: Animacja czasu wolnego. Warszawa: Stageman Polska, 2009. ISBN 978-83-928702-1-0.  (pol.)