Prezes RM Jarosław Kaczyński ze swoimi ministrami,
14 lipca 2006
Rada Ministrów Jarosława Kaczyńskiego, której prezesem był Jarosław Kaczyński, powołana oraz zaprzysiężony 14 lipca 2006 przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. 19 lipca 2006 rząd otrzymał wotum zaufania od Sejmu. Jarosław Kaczyński podał gabinet do dymisji 5 listopada 2007 czyniąc to dwukrotnie, przed prezydentem RP oraz na forum Sejmu w dniu pierwszego posiedzenia Sejmu VI kadencji. Dymisja była przyjęta oraz Rada Ministrów pełniła obowiązki do czasu zaprzysiężenia nowego składu Rady Ministrów 16 listopada 2007.
Rada Ministrów Jarosława Kaczyńskiego kontynuowała politykę RM Kazimierza Marcinkiewicza; na stanowiskach ministerialnych nie dokonano większych zmian.
Wotum zaufania
19 lipca 2006 r. o godz. 21.47 rząd, po wygłoszeniu przez premiera exposé, otrzymał od Sejmu wotum zaufania. Za jego udzieleniem głosowało 240 posłów, przeciw opowiedziało się 205. Nikt nie wstrzymał się od głosu. Przeważajaca ilość bezwzględna konieczna do uzyskania wotum zaufania wynosiła 223 głosy. Poparcia Radzie Ministrów udzieliły kluby parlamentarne: Prawo oraz Sprawiedliwość, Samoobrona Rzeczypospolitej Polskiej, Liga Polskich Rodzin oraz Narodowe Koło Parlamentarne. Przeciw były kluby Platformy Obywatelskiej, Sojuszu Lewicy Demokratycznej oraz Polskiego Stronnictwa Ludowego.
Kryzys w 2006
21 września 2006 po spotkaniu z radą polityczną PiS Jarosław Kaczyński złożył do prezydenta wniosek o odwołanie ze stanowiska wiceprezesa Rady Ministrów oraz ministra rolnictwa oraz rozwoju wsi Andrzeja Leppera. Nazajutrz prezydent RP Lech Kaczyński odwołał Leppera ze składu rządu. W wyniku tego Samoobrona praktycznie stała się w Sejmie partią opozycyjną.
26 września 2006 w programie Teraz My ujawniono filmowy zapis propozycji wystąpienia z Samoobrony składanej Renacie Beger przez ministrów z rządu PiS oraz pozostania w koalicji. Posłanka Samoobrony zażądała w zamian m.in. stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa oraz Rozwoju Wsi. Beger zaoferowała też przejście pięciu innych posłów Samoobrony do klubu parlamentarnego PiS. W zamian minister Lipiński zaoferował pomoc prawną w pozbyciu się groźby spłacenia weksli, a także rozważenie możliwości zabezpieczenia ich ze środków Sejmu do czasu wygranego procesu, aby nie doszło do wejścia komornika do biur poselskich. Weksle, o których była mowa, zostały wystawione przez Samoobronę oraz miały być realizowane w sytuacji, kiedy którykolwiek z posłów opuści klub parlamentarny albo zostanie z niego usunięty.
Nagrane zostały trzy rozmowy Renaty Beger: dwie z Adamem Lipińskim oraz jedna z Wojciechem Mojzesowiczem. Lipiński przyznał, że o całej sprawie (a przynajmniej o stanowisku dla Beger po zmianie klubu) wiedział premier Jarosław Kaczyński. Wedle ministra Lipińskiego „premier się na razie nie zgodził”. Jednocześnie, wbrew sugestiom posłanki, odmówił pomocy w postępowaniach sądowych prowadzonych przeciwko niej.
Kryzys w 2007
9 lipca 2007 prezydent RP Lech Kaczyński zdymisjonował Andrzeja Leppera z funkcji wicepremiera, ministra rolnictwa oraz rozwoju wsi za aferę korupcyjną wykrytą przez Centralne Biuro Antykorupcyjne w Ministerstwie Rolnictwa, w którą ma też być zamieszany sam Lepper. Wieczorem tego samego dnia Prezydium Samoobrony zdecydowało o wyjściu partii z koalicji rządowej.
10 lipca 2007 klub parlamentarny Samoobrony zdecydował o wyjściu partii z koalicji, lecz ostateczną decyzję klub zostawił przewodniczącemu Andrzejowi Lepperowi. Przewodniczący zadecydował, że Samoobrona pozostaje „warunkowo” w koalicji do czasu wyjaśnienia sprawy, które spodziewane jest na 13 lipca. Sojusz Lewicy Demokratycznej złożył w Sejmie wniosek o samorozwiązanie Sejmu. Platforma Obywatelska także złożyła wniosek o samorozwiązanie oraz dodatkowo złożyła 19 wniosków o wotum nieufności dla wszystkich ministrów rządu Jarosława Kaczyńskiego.
13 lipca 2007 Prezydium Samoobrony ponownie zdecydowało o wyjściu partii z koalicji, jednak ostateczną decyzję pozostawiło przewodniczącemu Andrzejowi Lepperowi, który po spotkaniu z przewodniczącym LPR Romanem Giertychem podjął decyzję o pozostaniu Samoobrony w koalicji rządowej, a także zdecydował wspólnie z LPR o powołaniu wspólnej partii o nazwie „Liga oraz Samoobrona” (LiS).
30 lipca LiS zażądało od PiS powołania Krzysztofa Sikory na ministra rolnictwa oraz rozwoju wsi, przywrócenia Daniela Pawłowca na stanowisko wiceszefa UKIE oraz powołania komisji śledczej ds. akcji CBA w Ministerstwie Rolnictwa. Wicepremier Przemysław Gosiewski powiedział tym postulatom „3 razy nie”.
31 lipca 2007 prezydent Lech Kaczyński powołał posła PiS Wojciecha Mojzesowicza na ministra rolnictwa oraz rozwoju wsi, czym złamana była przez PiS umowa koalicyjna zapewniająca Samoobronie Ministerstwo Rolnictwa.
5 sierpnia 2007 Rada Krajowa Samoobrony stwierdziła w uchwale, że koalicja była zerwana przez premiera Jarosława Kaczyńskiego, ogłosiła, że partii nie wiąże już umowa koalicyjna oraz zobowiązała swoich ministrów: Andrzeja Aumillera (minister budownictwa) oraz Annę Kalatę (minister pracy oraz polityki społecznej) do oddania się do dyspozycji premiera.
LPR postulowała zmianę na stanowisku premiera oraz złożenie wniosku o odwołanie marszałka Sejmu Ludwika Dorna oraz poparcie wniosków PO o wyrażenie przez Sejm wotum nieufności dla ministrów pochodzących z rekomendacji PiS. 8 sierpnia 2007 premier odwołał ministra spraw wewnętrznych oraz administracji Janusza Kaczmarka, albowiem znalazł się w kręgu podejrzanych o przeciek ws. akcji CBA w Ministerstwie Rolnictwa w lipcu 2007. Janusz Kaczmarek w specjalnym oświadczeniu dla PAP napisał, że nie jest źródłem przecieku, a w kręgu podejrzeń ws. przecieku są też inni ministrowie. Kaczmarek twierdzi, że prokuratura pod kierownictwem Zbigniewa Ziobry nie jest w stanie wyjaśnić tej sprawy oraz potrzebna jest sejmowa komisja śledcza. Nowym szefem MSWiA stał się Władysław Stasiak. 10 sierpnia wicepremier Roman Giertych w imieniu LPR zaproponował ponowne rozmowy koalicyjne pomiędzy PiS a Samoobroną oraz LPR, w wyniku których miałby zostać wyłoniony rząd bez partyjnych liderów – Giertycha, Kaczyńskiego, Leppera. Na czele nowego rządu mógłby stanąć zdaniem Giertycha Kazimierz Marcinkiewicz, Zyta Gilowska, Zbigniew Ziobro albo Kazimierz Michał Ujazdowski. Giertych powiedział, że LPR nie poprze wniosków o samorozwiązanie Sejmu.
Po odwołaniu z urzędu ministra MSWiA Janusz Kaczmarek mówił w wywiadach prasowych, że źródłem przecieku ws. akcji CBA mógł być minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro – 11 sierpnia informację tę potwierdził były wicepremier Andrzej Lepper, Ziobro miał powiedzieć o akcji CBA Lepperowi 14 czerwca 2007 podczas spotkania w Kancelarii Premiera. Kaczmarek powiedział też, że Ziobro szukał „haków” na ministra Zbigniewa Wassermanna oraz był inspiratorem artykułów prasowych stawiających Wassermanna w złym świetle.
11 sierpnia 2007 Roman Giertych poinformował po spotkaniu z premierem, że Jarosław Kaczyński zerwał umowę koalicyjną. Tego samego dnia Rada Polityczna PiS podjęła uchwałę, w której decyduje się na zerwanie koalicji PiS-Samoobrona-LPR oraz na przedterminowe wybory parlamentarne, które odbędą się prawdopodobnie 21 października.
13 sierpnia prezydent Lech Kaczyński na wniosek premiera zdymisjonował ministrów z LPR: Romana Giertycha oraz Rafała Wiecheckiego oraz Samoobrony RP: Annę Kalatę oraz Andrzeja Aumillera. W kolejnych dniach zdymisjonowani zostali wiceministrowie z LPR oraz Samoobrony.
W koalicji z PiS były także: Ruch Ludowo-Narodowy (prezes RLN Bogusław Kowalski był od 23 maja 2006 do 23 listopada 2007 sekretarzem stanu w Ministerstwie Transportu) oraz PSL „Piast” (wiceprezes PSL „Piast” Krzysztof Tołwiński był od 18 września 2007 do 16 listopada 2007 podsekretarzem stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa). W rządzie byli także przedstawiciele reaktywowanego przez Artura Balazsa SKL-u: Zbigniew Religa (minister zdrowia, początkowo w Partii Centrum) oraz Mirosław Mielniczuk, sekretarz stanu w Ministerstwie Pracy oraz Polityki Społecznej od 7 sierpnia 2006 do 20 listopada 2007 (wszedł do Rządu z rekomendacji Samoobrony nie będąc jej członkiem).
Skład Rady Ministrów
- Mariusz Błaszczak – szef Kancelarii od 31 października 2005 do 4 listopada 2007, minister-członek Rady Ministrów od 27 marca 2007 do 7 września 2007 oraz od 11 września 2007 do 16 listopada 2007, sekretarz stanu od 31 października 2005 do 27 marca 2007 oraz od 7 września 2007 do 11 września
- Przemysław Gosiewski – minister-członek Rady Ministrów od 14 lipca 2006 do 7 września 2007 oraz od 11 września 2007 do 16 listopada 2007, przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów od 14 lipca 2006 do 16 listopada 2007, wiceprezes Rady Ministrów od 8 maja 2007 do 7 września 2007 oraz od 11 września 2007 do 16 listopada 2007, sekretarz stanu od 7 września 2007 do 11 września 2007
- Zbigniew Wassermann – minister-członek Rady Ministrów, koordynator służb specjalnych od 31 października 2005 do 7 września 2007 oraz od 11 września 2007 do 16 listopada 2007, sekretarz stanu ds. służb specjalnych od 7 września 2007 do 11 września 2007
- Jacek Kościelniak – sekretarz stanu, zastępca szefa Kancelarii ds. społeczno-gospodarczych, wiceprzewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów od 9 stycznia 2007 do 4 listopada 2007
- Adam Lipiński – sekretarz stanu od 4 listopada 2005 do 16 listopada 2007, szef gabinetu politycznego premiera od 14 lipca 2006 do 16 listopada 2007
- Teresa Lubińska – sekretarz stanu ds. nowej struktury tworzenia budżetu
- Małgorzata Sadurska – sekretarz stanu ds. pracy oraz polityki społecznej od 1 czerwca 2007 do 16 listopada 2007
- Stanisław Piotrowicz – sekretarz stanu, zastępca ministra-członka Rady Ministrów oraz koordynatora służb specjalnych od 5 czerwca 2007 (odwołany 16 listopada 2007)
- Jolanta Rusiniak – sekretarz Rady Ministrów oraz prezes Rządowego Centrum Legislacji
- Paweł Szrot – dyrektor generalny Kancelarii od 7 listopada 2007
- Wojciech Mojzesowicz – sekretarz stanu ds. rolnych od 9 września 2006 do 23 października 2006
- Leszek Jesień – sekretarz stanu ds. zagranicznych do 15 grudnia 2006
- Daniel Pawłowiec – sekretarz stanu od 20 października 2006 do 11 stycznia 2007
- Piotr Tutak – sekretarz stanu od 31 października 2005 do 12 marca 2007, zastępca szefa Kancelarii od 8 listopada 2005 do 12 marca 2007
- Krzysztof Filipek – sekretarz stanu od 30 października 2006 do 13 sierpnia 2007
- Piotr Ślusarczyk – sekretarz stanu od 11 stycznia 2007 do 13 sierpnia 2007
- Marek Pasionek – podsekretarz stanu, zastępca ministra-członka Rady Ministrów oraz koordynatora służb specjalnych od 12 grudnia 2005 do 25 maja 2007
- Andrzej Sadoś – podsekretarz stanu ds. zagranicznych od 17 kwietnia 2007 do 6 września 2007
- Jakub Skiba – dyrektor generalny Kancelarii Premiera do 31 października 2007
Gabinet Polityczny Prezesa Rady Ministrów
Pozostali członkowie:
Wizyty zagraniczne prezesa Rady Ministrów Jarosława Kaczyńskiego
-
2006
- Bruksela, 30 VIII 2006 – spotkanie z przedstawicielami UE
- Finlandia – Helsinki, 10 IX 2006
- USA, 13–15 IX 2006
- Węgry, 10 X 2006 – spotkanie w ramach 15 lat współpracy Grupy Wyszehradzkiej
- Włochy – Rzym – Watykan, 12 X 2006 – spotkanie m.in. z papieżem Benedyktem XVI
- Niemcy, 30 X 2006
- Ukraina, 15 XI 2006
- Litwa – Wilno, 8 XII 2006 – w sprawie mostu energetycznego
- Litwa – Wilno, 15 XII 2006 – w sprawie transakcji nabycia rafinerii w Możejkach przez PKN Orlen
- Irak, 20 XII 2006 – spotkanie przedświąteczne z polskimi żołnierzami
2007
- Holandia, 15 III 2007
- Dania, 16 III 2007
- Belgia, 18 IV 2007
- Portugalia, 20 IV 2007
- Słowacja, 11 V 2007 – spotkanie z premierem Słowacji w sprawie rozbudowy połączeń drogowych
- Irak, 16 V 2007 – spotkanie z premierem Iraku, odwiedziny w polskiej bazie wojskowej
- Słowacja – Bratysława, 18 VI 2007 – spotkanie z premierem Słowacji w sprawie systemu głosowania w Radzie UE
- Finlandia – Helsinki, 12 IX 2007 – spotkanie z premierem Finlandii, obecność na meczu piłkarskim eliminacji do EURO 2008 Finlandia – Polska (0:0)
Zmiany w Radzie Ministrów
-
Dymisja
5 listopada 2007 w Pałacu Prezydenckim w obecności prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego premier Jarosław Kaczyński podał kierowaną przez siebie Radę Ministrów do dymisji. Stało się to na parę godzin przed pierwszym posiedzeniem Sejmu, co oznacza, że przyjęty przez premiera Kaczyńskiego tryb złożenia dymisji gabinetu (art. 162 ust. 2 pkt 3 Konstytucji RP) jest dobrowolnym ustąpieniem z urzędu, nie zaś obligatoryjną dymisją wynikającą z postanowień Konstytucji (art. 162 ust. 1). Wedle nich dotychczasowy prezes Rady Ministrów podaje Radę Ministrów do dymisji na pierwszym posiedzeniu nowo wybranego Sejmu.
Premier Kaczyński ponowił akt dymisji na pierwszym posiedzeniu Sejmu VI kadencji.
Prezydent RP postanowieniem z 5 listopada 2007 r. przyjął dymisję Rady Ministrów oraz powierzył jej pełnienie obowiązków konstytucyjnych do czasu zaprzysiężenia nowego składu Rady Ministrów (art. 162 ust. 3), które nastąpiło 16 listopada 2007 r.
Z chwilą przyjęcia dymisji rządu dymisję złożyli wszyscy sekretarze oraz podsekretarze stanu oraz wojewodowie oraz wicewojewodowie (art. 38 ustawy o Radzie Ministrów).
Sprawdź też
|
Rząd Jarosława Kaczyńskiego |
|
| W dniu zaprzysiężenia |
|
 |
|
| Późniejsi członkowie rządu |
|
|
|
Składy rządów polskich |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Rządy Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie (1939–1990) |
|
|
|
|
|
|
Rządy Rzeczypospolitej Polskiej (1944–1952) oraz Rządy Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (1952–1989) |
|
|
|
|
|
|
Rządy III Rzeczypospolitej (od 1989) |
|
|
|
|
|
.jpg&filetimestamp=20071202075508)
.jpg&filetimestamp=20110308194041)
.jpg&filetimestamp=20100427203229)
