Samoobrona – polska partia polityczna o charakterze ludowo-narodowym^[1], zarejestrowana sądownie 28 stycznia 2010 jako Nasz Dom Polska – Samoobrona Andrzeja Leppera, założona przez cząstka działaczy Samoobrony Rzeczpospolitej Polskiej, działająca do 4 marca 2012 równolegle do tego ugrupowania (wówczas nastąpiło połączenie struktur tych partii w jedną formację). 29 maja 2011 zdecydowano o zmianie nazwy partii na „Samoobrona”, którą sąd wprowadził w życie 15 września 2011.

Historia

2010

28 stycznia 2010 Sąd Okręgowy w Warszawie (z wniosku Janusza Maksymiuka, Bogdana Sochy oraz Mirosława Andrzeja Rudowskiego) zarejestrował partię Nasz Dom Polska – Samoobrona Andrzeja Leppera. W prezydium partii znaleźli się autorzy wniosku o rejestrację, a także Andrzej Lepper (jako przewodniczący), Bożena Garbacz, Kazimierz Kamiński oraz Czesław Kiernozek^[2].

W wyborach prezydenckich Andrzej Lepper uzyskał 1,28% głosów, zajmując 7. miejsce spośród 10 kandydatów. W wyborach samorządowych w tym samym roku partia NDP – Samoobrona Leppera wystawiła listy do sejmików w 14 województwach (wszystkich oprócz lubuskiego oraz małopolskiego). Ugrupowanie uzyskało w skali kraju 1,05% głosów (był to 9. wynik spośród wszystkich komitetów). Najwyższe wyniki partia osiągnęła w województwach: podlaskim (2,37%) oraz warmińsko-mazurskim (2,33%)^[3]. Komitet Nasz Dom Polska – Samoobrona Andrzeja Leppera uzyskał w skali kraju 1 mandat w radach powiatów oraz 40 mandatów w radach gmin. 1 kandydat partii stał się wybrany na stanowisko wójta.

2011

29 maja 2011 w Kafarze odbył się I kongres partii. Na przewodniczącego stał się wybrany Andrzej Lepper. Wybrano także 25-osobową radę krajową, w której składzie znaleźli się m.in. Andrzej Chmielewski, Lech Kuropatwiński, Janusz Maksymiuk, Andrzej Prochoń, Renata Rochnowska, Krzysztof Sikora, Bogdan Socha oraz Bogusław Warchulski. Przewodniczącym 5-osobowej komisji rewizyjnej stał się Jan Sochocki^[4]. Uchwalono także zmianę nazwy partii na „Samoobrona” (która weszła w życie decyzją Sądu Okręgowego w Warszawie z 15 września)^[5].

5 sierpnia zmarł szef ugrupowania Andrzej Lepper. 20 sierpnia w Kafarze skład rady krajowej stał się poszerzony do 50 osób. Wybrano także jej prezydium, w skład którego weszli Paweł Frankowski, Kazimierz Kamiński, Stanisław Kowalczyk, Lech Kuropatwiński, Janusz Maksymiuk, Mieczysław Meyer, Andrzej Prochoń, Krzysztof Prokopczyk oraz Bogdan Socha.

W wyborach parlamentarnych komitet NDP – Samoobrona Leppera zarejestrował listy do Sejmu w 7 z 41 okręgów wyborczych. Otrzymał on 0,07% głosów (zajmując ostatnie, 11. miejsce spośród wszystkich komitetów). 10 działaczy tej partii (głównie jako przedstawiciele Samoobrony RP) znalazło się także na listach Polskiej Partii Pracy – Sierpień 80 (m.in. Lech Kuropatwiński, Bogusław Warchulski, Mieczysław Meyer oraz Mirosław Rudowski). Do Senatu startowało 3 kandydatów komitetu NDP – Samoobrona Leppera, z których żaden nie uzyskał mandatu. W tym samym okresie z partii odszedł jeden z jej założycieli oraz liderów Janusz Maksymiuk.

2012

4 marca 2012 odbył się kongres, na którym struktury partii Samoobrona oraz Samoobrona RP połączyły się w jedno ugrupowanie (Samoobrona). Na kongresie wybrano 51-osobową radę krajową oraz 5-osobową komisję rewizyjną. Przewodniczącym partii (i rady krajowej) stał się Andrzej Prochoń^[6], a komisji rewizyjnej Janusz Wiwatowski. 30 marca wybrano prezydium rady krajowej. Wiceprzewodniczącym stał się Lech Kuropatwiński, a skład uzupełnili Andrzej Urbaniak, Dariusz Krasnodębski, Krzysztof Prokopczyk, Andrzej Rusiński, Ryszard Krzyśków, Marek Wojtera, Stanisław Kowalczyk, Krzysztof Łysyganicz, Jan Sochocki oraz Stefan Wesołowski^[7].

Przypisy