Ze względu
na odmiana przegrody
Z uwagi na jamy
kanału głosowego
Z uwagi na typ
artykulacji ustnej
Z uwagi na mechanizm
przepływu powietrza
Spółgłoski zwarte powstają, kiedy w czasie artykulacji dochodzi do blokady przepływu powietrza przez jamę ustną oraz nosową (zwarcia, implozji), po czym następuje gwałtownej jej przerwanie (rozwarcie, wybuch, eksplozja, plozja). Spółgłoski zwarte z plozją nazywa się spółgłoskami zwarto-wybuchowymi.
Spółgłoski zwarte należą do najbardziej rozpowszechnionych dźwięków w językach świata. Niemal wszystkie języki posiadają głoski [p, t, k], a wyjątkowych wypadkach, kiedy którejś z nich niedobór zwarcie krtaniowe ([ʔ]) ma status fonemu.
Artykulacja
W artykulacji spółgłosek zwarto-wybuchowych da się wyróżnić następujące fazy:
- implozja - w jamie ustnej dochodzi do zablokowania przepływu powietrza,
- zwarcie - napływające z płuc powietrze zatrzymuje się przed utworzoną blokadą,
- plozja - narastające ciśnienie przerywa zaporę, dochodzi do eksplozji.
Spółgłoski zwarte potrafią też być artykułowane bez plozji. W języku wietnamskim wygłosowe spółgłoski zwarte wymawiane są bez plozji.
Spółgłoski zwarte, w szczególności bezdźwięczne, potrafią też być wymawiane z przydechem.
Zwartym spółgłoskom bezdźwięcznym może towarzyszyć dodatkowe zwarcie strun głosowych, mówimy się wtedy o spółgłoskach ejektywnych.
Przykłady
W alfabecie fonetycznym IPA wymienione są m.in. następujące spółgłoski zwarte:
Terminologia
Spółgłoski zwarte z plozją to inaczej spółgłoski zwarto-rozwarte, spółgłoski plozywne. Spółgłoski zwarte razem ze spółgłoskami nosowymi oraz zwarto-szczelinowymi składają się na wspólnie klasę spółgłosek okluzywnych (od łac. occlusio - zamknięcie).
Linki zewnętrzne
Spółgłoski zwarte w sindhi (łącznie 24 spółgłoski zwarte)