Stanisław Łyżwiński
Data oraz miejsce urodzenia	6 maja 1954 Skaryszew
Poseł V kadencji Sejmu
Przynależność polityczna	Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej
Okres urzędowania	od 19 października 2005 do 4 listopada 2007
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Stanisław Józef Łyżwiński (ur. 6 maja 1954 w Skaryszewie) – polski polityk, związkowiec, rolnik, przedsiębiorca, poseł na Sejm IV oraz V kadencji (2001–2007).

Życiorys

Działalność do 2001

Uzyskał wykształcenie średnie. W 1974 ukończył Zasadniczą Szkołę Rolniczą w Woleniu. W 2004 stał się także absolwentem Liceum dla Pracujących, gdzie zdał egzamin maturalny.

Od 1975 prowadził wraz z żoną Wandą 30-hektarowe gospodarstwo rolne w Hucie Skaryszewskiej koło Radomia. Prowadził także własną działalność gospodarczą. Założył parę firm, zajmujących się m.in. przetwórstwem pierza, produkcją kostki brukowej oraz działalnością usługową dla rolnictwa. W latach 80. należał do Polskiego Związku Łowieckiego. Był prezesem koła łowieckiego w Radomiu^[1].

W latach 1975–1982 należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Z ramienia tej partii sprawował w okresie 1976–1985 funkcję radnego Rady Narodowej Skaryszewa. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował do Sejmu z 11. miejsca listy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform w województwie radomskim (otrzymał 347 głosów)^[2]. Następnie wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a później do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zasiadał we władzach powiatowych tych partii w Radomiu. W 1995 stał się członkiem Związku Zawodowego Rolnictwa "Samoobrona", którego był wiceprzewodniczącym. W 2000 zasiadł w prezydium oraz radzie krajowej Samoobrony RP.

Lata 2001–2005

W wyborach w 2001 został, liczbą 9080 głosów wybrany na posła IV kadencji z okręgu piotrkowskiego. W latach 2001–2005 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Sejmowej Komisji Administracji oraz Spraw Wewnętrznych. Był też członkiem Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych oraz Leśnictwa.

W złożonym w 2001 oświadczeniu lustracyjnym przyznał się, że był świadomym oraz tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa. Wedle jego tłumaczeń stał się zarejestrowany przez funkcjonariuszy SB, jednak nie wykonywał żadnych czynności dla tej instytucji^[3]. W 2002 Andrzej Lepper powołał go na opiekuna Ogólnopolskiej Młodzieżowej Organizacji Samoobrony RP^[4].

W 2003 stał się obserwatorem, a od 1 maja do 19 lipca 2004 pełnił funkcję posła do Parlamentu Europejskiego, zasiadał w Komisji Gospodarczej oraz Walutowej europarlamentu^[5]. W październiku 2003 Sąd Rejonowy w Radomiu skazał Stanisława Łyżwińskiego na karę 5 tys. zł grzywny za udaremnienie egzekucji komorniczej^[6]. Wyrok ten stał się w lutym 2004 uchylony przez Sąd Okręgowy, a sprawa skierowana do ponownego rozpoznania^[7]. W grudniu 2004 ponownie rozpatrujący tą sprawę Sąd Rejonowy uniewinnił go od popełnienia stawianego mu zarzutu^[8]. W październiku 2003 stał się także skazany przez Sąd Rejonowy w Radomiu na karę 12 tys. zł za oszustwa podatkowe popełnione wraz z żoną. W marcu 2004 Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący, równocześnie zmniejszając wysokość grzywny o 3 tys. zł^[9][10]. Również w 2004 objął funkcję przewodniczącego Samoobrony RP w województwie łódzkim.

Działalność od 2005

W wyborach w 2005, otrzymawszy 21 101 głosów, uzyskał ponownie mandat poselski. Od 2005 do 2006 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego klubu parlamentarnego Samoobrony RP oraz koordynatora struktur partii w województwie małopolskim^[11]. W latach 2005–2007 był wiceprzewodniczącym Komisji Łączności z Polakami za Granicą. W grudniu 2006 stał się wykluczony z Samoobrony RP^[12], pozostając w jej klubie parlamentarnym oraz we władzach ZZR "Samoobrona"^[13].

 Osobny artykuł: Seksafera w Samoobronie.

24 sierpnia 2007 prokurator Prokuratory Okręgowej w Łodzi przedstawił posłowi siedem zarzutów^[14] m.in.: oferowania byłej radnej łódzkiego sejmiku oraz byłej dyrektor jego biura poselskiego Anecie Krawczyk pracy w zamian za korzyść seksualną, zmuszania jej oraz dwóch innych kobiet do usług seksualnych, nakłaniania Anety Krawczyk do dokonania aborcji, zgwałcenia radnej rady powiatu tomaszowskiego oraz podżegania do porwania oraz przetrzymywania jako zakładnika byłego wspólnika w celu zmuszenia go do spłaty długu. Polityk nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. 26 sierpnia 2007 Stanisław Łyżwiński stał się na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi tymczasowo aresztowany^[15]. W wyborach w 2007 nie ubiegał się o reelekcję.

W 2009 w Sądzie Rejonowym w Tomaszowie Mazowieckim zaczął się proces, w którym stał się oskarżony o wyłudzenie 60 tys. zł^[16]. W 2010 postępowanie zawieszono ze względu na zły stan zdrowia Stanisława Łyżwińskiego.

11 lutego 2010 po trwającym od maja 2008 procesie karnym Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim uznał Łyżwińskiego winnym wszystkich zarzucanych mu czynów oraz skazał go na karę 5 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę^[17]. Tego samego dnia sąd ten uchylił stosowany dotąd wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Obrońcy Stanisława Łyżwińskiego złożyli apelację od wyroku^[18].

W marcu 2011 Sąd Apelacyjny w Łodzi skierował do ponownego rozpoznania sprawę Stanisława Łyżwińskiego w zakresie zarzutów wykorzystywania seksualnego Anety Krawczyk oraz drugiej z działaczek partii wspólnie oraz w porozumieniu z Andrzejem Lepperem oraz równocześnie utrzymał w mocy skazujący go wyrok w zakresie 5 pozostałych zarzutów (wszystkich, które dotyczyły tylko Stanisława Łyżwińskiego, w tym zgwałcenia). Sąd ten orzekł w tym zakresie nową karę łączną do 3 lat oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając mu na jej poczet okres tymczasowego aresztowania^[19]. W lipcu 2011 stał się przedterminowo zwolniony z odbywania reszty orzeczonej kary^[20]. W styczniu 2012 Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w zakresie czterech z pięciu zarzutów, utrzymując go co do przestępstwa podżegania do porwania (za co ostatecznie wymierzono karę 1 roku oraz 3 miesięcy pozbawienia wolności) oraz równocześnie kierując sprawę do ponownego rozpoznania przez sąd II instancji w pozostałym zakresie^[21].

Życie prywatne

Żonaty z Wandą Łyżwińską, także posłanką dwóch kadencji. Ma dwóch synów.

Przypisy

Bibliografia

• Strona sejmowa posła V kadencji. [dostęp 10 marca 2010].
• Stanisław Łyżwiński w serwisie "Ludzie Wprost". [dostęp 10 marca 2010].
• Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. V kadencja. Przewodnik, Warszawa 2006

Linki zewnętrzne

• Blog Stanisława Łyżwińskiego. [dostęp 24 lipca 2011].