Najważnie 4-5 miesięczna (już tylko za opłata za pozycjonowaniu strony
Płatności:
PozycjonowaniaW odniesienie pozycji na pierwszej stronie www.d12.plPozycjonowania ustalamy z Państwem najdogodniejsze i tańsze. Co najważniejsze pozycjonowym wizerunkiem Twojej działalności.
Telekomunikacja – dziedzina techniki oraz nauki, zajmująca się transmisją wszelkiego rodzaju informacji na odległość. Zawiera w sobie także sposoby przetwarzania tych informacji, kodowanie, sprzęt telekomunikacyjny, teorie propagacji, sieci telekomunikacyjne oraz wiele innych zagadnień. Aktualnie telekomunikacja w coraz większym stopniu zależy od rozwiązań informatycznych oraz zaczyna odgrywać coraz większe znaczenie w sieciach komputerowych. Wykonywana jest przy użyciu środków łączności.
Legalna definicja zawarta w polskim prawie telekomunikacyjnym wyznacza telekomunikację jako nadawanie, odbiór albo transmisję informacji, niezależnie od ich rodzaju, za pomocą przewodów, fal radiowych bądź optycznych albo innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną.
Spis treści |
Początki telekomunikacji
Już w czasach średniowiecza ogniska sygnałowe usytuowane na wzgórzach pełniły ważna rolę w komunikacji pomiędzy osadami. Taki system był jednak nader prymitywny oraz mógł przenieść tylko jeden bit informacji, więc aby zrozumieć wiadomość, że „zauważono wroga”, jej znaczenie musiało być wcześniej ustalone. W 1792 r. francuski inżynier Claude Chappe zbudował pierwszy telegraf optyczny, prowadzący z miasta Lille do Paryża. System potrzebował jednak wykwalifikowanych specjalistów, mogących go obsługiwać oraz kosztownych wież stojących w odstępach od dziesięciu do trzydziestu kilometrów. Pod presją współzawodnictwa z elektrycznym telegrafem ostatnia komercyjna linia była zamknięta w 1880 r.
Telegraf oraz telefon
Angielscy naukowcy Charles Wheatstone oraz William Fothergill Cooke stworzyli pierwszy komercyjny elektryczny telegraf, który stał się oddany do użytku 9 kwietnia 1839. Obydwaj uważali swoje dzieło za ulepszenie już istniejącego elektromagnetycznego telegrafu. Samuel Morse opracował swoją niezależną wersję elektrycznego telegrafu, którą przedstawił 2 września 1873 r. Jego kod był ważnym rozszerzeniem metody Wheatstone'a . Pierwszy transatlantycki kabel telegraficzny ukazał się 27 lipca 1866, przyczyniając się do pierwszej transatlantyckiej komunikacji. W 1884 r. Antonio Meucci włoski wynalazca skonstruował pierwsze urządzenie elektryczne zdolne do transmisji głosu za pośrednictwem linii, jednakże jego wynalazek był trochę niepraktyczny, albowiem wymagał od użytkowników, by posiadali w ustach odbiornik, dzięki czemu mogli słyszeć co mówi dzwoniący. Alexander Graham Bell stworzył niezależnie tradycyjny telefon w 1876 roku. Pierwsze usługi telefoniczne powstały w latach 1878 oraz 1879 po obu stronach Atlantyku, w Londynie oraz New Haven.
Radio oraz telewizja
W 1832 r. James Lindsay zaprezentował swoim studentom bezprzewodowy telegraf. W 1854 był zdolny pokazać transmisję przez zatokę Morza Północnego z Dundee do Woodhaven na dystansie trzech kilometrów, używając wody jako medium transmisyjnego. W grudniu 1901 r. Guglielmo Marconi nawiązał bezprzewodową komunikację Między St. John's, Newfoundland (Kanada) oraz Poldhu, Cornwall (Anglia), za co otrzymał w 1909 r. Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki (wspólnie z Karlem Braunem). Jednakże niewielkiej skali komunikacja radiowa była zaprezentowana już w 1893 przez Nikolę Teslę na prezentacji dla „National Electric Light Association”. Dnia 25 marca 1925 John Logie Baird zademonstrował transmisję ruchomych obrazów w londyńskim domu towarowym Selfridges. Urządzenie Bairda zależało w dużej mierze od tarczy Nipkowa oraz dlatego było nazwane mechaniczną telewizją. To stanowiło podstawę dla eksperymentów z nadawaniem pod przewodnictwem British Broadcasting Corporation (BBC) rozpoczętych 30 września 1929. Jednakże przeważajaca ilość dwudziestowiecznej telewizji jest zależna od kineskopu z działem elektronowym, wynalezionym przez Karla Brauna. Pierwsza wersja takiej telewizji była produkowana przez Phila Farnswortha oraz przedstawiona jego rodzinie 7 września 1927.
Sieć komputerowa oraz Internet
11 września 1940 George Stibitz był w stanie przekazywać problem za pomocą dalekopisu do maszyny znajdującej się w Nowym Yorku, a wyniki otrzymać z powrotem w collegu Dartmouth w New Hampshire. Układ centralnego komputera albo maszyny typu mainframe z odległym terminalem był popularny przez całe lata pięćdziesiąte. Sytuacja zmieniła się dopiero w latach sześćdziesiątych, kiedy rozpoczęto badania nad komutacją pakietów — technologią pozwalającą, aby kawałki danych były rozsyłane do wielorakich komputerów bez potrzeby przechodzenia przez centralny komputer typu mainframe. Czterowęzłowa sieć pojawią się 5 grudnia 1969 dając początek Arpanet, który do roku 1981 będzie składał się z 213 węzłów. Rozwój Arpanet przyczynił się do powstania RFC, a 7 kwietnia 1969 było opublikowane RFC 1. Proces ten jest ważny, albowiem ARPANET w końcu mógł połączyć z innymi sieciami oraz stworzyć Internet, a wiele dzisiejszych protokołów internetowych ma za podstawę na założeniach określonych w RFC. We wrześniu 1981 RFC 791 wprowadził Internet Protocol v4 (IPv4) a RFC 793 Transmission Control Protocol (TCP) – tworząc protokół TCP/IP, z którego wykorzystuje znany nam dziś Internet. Jednak nie wszystkie ważne zmiany zostały dokonane w ramach procesu RFC. Dwa popularne protokoły dla sieci lokalnych (LAN) także pojawiły się w latach siedemdziesiątych. Patent na protokół „token ring” stał się złożony przez Olofa Soderblom dniu 29 października 1974, a dokument w sprawie protokołu Ethernet stał się opublikowany przez Roberta Metcalfe'a oraz Davida Boggsa z lipca 1976 r. w popularnym magazynie technicznym „Communications of the ACM”.
Podstawowy System telekomunikacyjny zawiera trzy elementy:
Przykład: Jeżeli nadajemy za pomocą radia, wieża radiowa zmienia się w nadajnik, wolna przestrzeń jest medium transmisyjnym, a radio odbiornikiem. Wielokrotnie systemy telekomunikacyjne działają dwustronnie, zarówno jako nadajnik oraz odbiornik jak oraz nadajnikoodbiornik (jednocześnie nadaje oraz odbiera sygnał). Dla przykładu telefon komórkowy działa jak nadajnikoodbiornik. Telekomunikacja za pomocą linii telefonicznej jest nazywana komunikacja P2P, albowiem jest prowadzona pomiędzy odbiornikiem a nadajnikiem . Telekomunikacja za pomocą radia jest nazwana komunikacją nadawczą, albowiem działa pomiędzy jednym nadajnikiem oraz wieloma odbiornikami.
Analogowe albo cyfrowe
Sygnały bywają zarówno analogowe jak oraz cyfrowe. W sygnale analogowym jest on zróżnicowany w sposób ciągły w odniesieniu do tych informacji. W sygnale cyfrowym, informacje te są zakodowane w postaci zbioru dyskretnych wartości (na przykład zer oraz jedynek). Podczas przekazywania informacji zawartych w sygnale analogowym zostanie on zdegradowany przez szum. Z drugiej strony, nawet jeżeli hałas przekroczy pewien próg, to informacje zawarte w sygnale cyfrowym pozostaną niezmienione. Odporność na hałas stanowi jedną z głównych zalet sygnału cyfrowego nad sygnałem analogowym.
Sieć
Sieci składają się z nadajników, odbiorników, nadajnik-odbiornik, które komunikują się ze sobą. Sieci cyfrowe składa się z jednego albo więcej routerów, które działają wspólnie, aby przekazywać informacje do właściwego użytkownika. Sieci analogowej składa się z jednego albo więcej przełączników, które składają się na połączenia pomiędzy dwoma albo większą liczbą użytkowników. Dla obu rodzajów sieci, wzmacniaki bywają konieczne do rozwinięcia albo odtworzenie sygnału, kiedy jest on przesyłany na długich dystansach.
Kanały
W skład kanału wchodzi medium transmisyjne, dzięki czemu może on być wykorzystywany do wysyłania wielu strumieni danych. Na przykład, radio może nadawać na 96,1 MHz, z tym że inne nadaje na 94,5 MHz. W tym przypadku medium było podzielona przez częstotliwość oraz każdy kanał otrzymał oddzielną do nadawania. Alternatywnie, da się przydzielić każdemu kanałowi powtarzający się segment czasu, do transmisji, jest to znane jako multipleksowanie z podziałem czasu .
Modulacja
Modulacja – samorzutna albo celowa przeistoczenie parametrów sygnału. Może być wykorzystana do reprezentowania cyfrowej wiadomości jako przebiegów analogowych. Znane jako kluczowanie , ma parę technik (kluczowanie fazy,częstotliwości,amplitudy). Bluetooth dla przykładu wykorzystuje kluczowanie fazy do wymiany informacji pomiędzy urządzeniami. Modulacja bywa także wykorzystywana do przekazywania informacji w sygnale analogowym o wyższych częstotliwościach. Jest to przydatne, albowiem niskiej częstotliwości sygnały analogowe nie bywają skutecznie przekazane w wolną przestrzeń. Dlatego informacje z niskiej częstotliwości jak sygnał analogowy musi być nałożony na sygnał o wyższej częstotliwości (znany jako fala nośna) przed transmisją. Istnieje parę wielorakich systemów modulacji dostępne dla osiągnięcia tego celu (dwa z najbardziej podstawowych to modulacja amplitudy oraz modulacja częstotliwości).
