<

Pozycjonowanie stron www i SEO / SEM

Pozycjonowanie i optymalizacja stron.

Pozycjonowanie wymaga czasu - pożądane efekty będą konieczne pewne warunki. Pozycjonowania płaci się wówczas juz tylko połowę ceny) i zadowalają go pozycjonowanie za 9.99 zł to bzdura

* ceny uzależnione od faktycznie poniesionych nakładów

Teresa Bochwic

Teresa Bochwic
Data oraz miejsce urodzenia 11 września 1947
Warszawa
Zawód dziennikarka, publicystka, nauczyciel akademicki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Teresa Maria Bochwic (ur. 11 września 1947 w Warszawie) – polska dziennikarka, publicystka, działaczka opozycji politycznej w PRL, nauczyciel akademicki, od 2009 docent Akademii Leona Koźmińskiego.

Spis treści

Życiorys

Uczestniczyła w wydarzeniach Marca 1968 na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego (rozwiązanym w ramach represji po marcu 1968). W 1971 ukończyła studia na UW. W latach 1976-1980 pracowała jako asystentka w Zakładzie Filozofii INES Politechniki Warszawskiej; usunięta z pracy z przyczyn politycznych w 1982, co w 1991 wykazano w świadectwie pracy, sprostowanym dzięki interwencji tzw. Komisji Macieja Dubois. W końcu lat 70. kolportowała "Biuletyn Informacyjny" KOR oraz wydawnictwa ROPCiO, a także "Gospodarza", "Głos" oraz książki NOWEJ[1].

Członek ruchu oświatowego w „Solidarności” 1980-1981. We wrześniu 1980 założyła solidarnościowy miesięcznik dla nauczycieli "Rozmowy"; od listopada 1980 (wydanie pierwszego numeru) do wprowadzenia stanu wojennego była redaktorką naczelną (obok S. Jędrzejewskiego). W 1981 pisywała do "Tygodnika Solidarność" oraz "AS-a" na tematy oświatowe. Uczestniczyła w pracach Solidarności Oświatowej oraz negocjacjach z Ministerstwem Oświaty oraz Wychowania. W stanie wojennym należała do organizacji podziemnej oświaty – Komitetu Oporu Społecznego KOS oraz do OKNO (Oświata – Kultura – Nauka). W latach 1982-1989 współpracowała z redakcją oraz archiwum pisma"KOS". W latach 1985-1989 współpracowała z "Kartą" oraz od 1987 z Archiwum Wschodnim "Karty". Publikowała oraz redagowała w Wydawnictwie Społecznym KOS, współpracowała także z Radiem Wolna Europa w Monachium oraz "Kulturą" paryską. W latach 1983-1986 reportażystka Tygodnika Katolików "Zorza", 1986-1991 sekretarz redakcji "Nowin Psychologicznych" przy Polskim Towarzystwie Psychologicznym. W kampanii wyborczej „Solidarności” czerwca 1989 była reporterką Radia Solidarni, przygotowała około 30 audycji wyborczych Komitetu Obywatelskiego "Solidarność", emitowanych w Polskim Radiu. Dziennikarka oraz z-ca redaktora naczelnego „Tygodnika Solidarność” oraz dziennika „Nowy Świat”. Pracowała w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy oraz Kancelarii Premiera Jerzego Buzka.

Od października 2006 do końca marca 2009 była zastępcą dyrektora Dyrekcji Programowej Polskiego Radia; do 2008 roku wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego; aktualnie docent w Akademii Leona Koźmińskiego.

Od 28 lipca 2006 do jesieni 2010 pełniła funkcję członkini Rady Programowej TVP S.A. Od października 2008 członkini Rady Etyki Mediów; w marcu 2009 ustąpiła z funkcji wiceprzewodniczącej. W październiku 2010 zrezygnowała z członkostwa w REM na znak protestu przeciw brakowi obiektywizmu oraz merytorycznej symetrii w opiniach Rady[2]. Od jesieni 2010 członek Rady Programowej Polskiego Radia. W maju 2007 w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie obroniła doktorat pt. Narodziny oraz działalność Solidarności Oświaty oraz Wychowania 1980-1989 (w świetle dokumentów NSZZ "Solidarność" oraz relacji jej działaczy). Promotor: prof. Alfred Andrzej Janowski.

Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Stowarzyszenia Wolnego Słowa oraz Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

W 2010 znalazła się wśród założycieli Stowarzyszenia Polska Jest Najważniejsza, w skład którego weszła cząstka członków Warszawskiego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego Kandydata na Prezydenta RP wyborach prezydenckich w tym roku[3]. W 2011 weszła w skład zarządu SDP.

Odznaczenia

W 2006, za działalność na rzecz wolności słowa, była odznaczona przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. W 2000 otrzymała Odznakę Zasłużonego Działacza Kulturypotrzebne źródło.

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. W domu jej matki Anny Rudzińskiej mieścił się punkt kolporterski.
  2. Katoliccy dziennikarze odchodzą z REM. Za "Gazetę Polską". newsweek.pl, 18 października 2010. [dostęp 2010-11-01].
  3. Stowarzyszenie PJN istniało już wcześniej, "Gazeta Polska" z 17 grudnia 2010
  4. M.P. z 2006 r. Nr 62, poz. 647

Bibliografia

  • Teresa Bochwic, Lęk u dziecka, wyd I – Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich Warszawa 1985,ISBN 83-200-0963-4; wyd. II – PZWL Warszawa 1987;
  • Teresa Bochwic, Walka „Solidarności” o społeczny kształt oświaty w Polsce, Warszawa 1986 Wydawnictwo Społeczne KOS, Londyn 1988 Polska Macierz Szkolna;
  • Teresa Bochwic, Przeciwna strona medalu. Mówi Jarosław Kaczyński, Oficyna Wydawnicza "Most" Wydawnictwo Verba, Warszawa 1991; ISBN 83-85061-18-5
  • Teresa Bochwic, Sama z dziećmi: poradnik życiowy dla samotnych matek Warszawa 1994: Wyd. "And" ISBN 83-900464-6-6
  • Teresa Bochwic, Narodziny oraz działalność „Solidarności” oświaty oraz wychowania 1980-1989 Warszawa 2000: Wyd. Tysol; ISBN 83-904625-5-9;
  • Anna Rudzińska, O moją Polskę: pamiętniki 1939-1991; wstęp oraz oprac. Teresa Bochwic. Warszawa 2003 ISBN 83-89003-21-X;
  • Teresa Bochwic, III Rzeczpospolita w odcinkach, Kraków 2005 wyd. Arcana; ISBN 83-89243-23-7

Bibliografia

  • Teresa Bochwic w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
  • Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier oraz inni), Warszawa 2001, s. 62
skutery | Biuro Nieruchomości Białystok - Aktywne pośrednictwo, Bezpieczne transakcje | Dobry i tani warsztat samochodowy Szczecin | www.png2.ovald.eu | fotografie