Teresa Maria Bochwic (ur. 11 września 1947 w Warszawie) – polska dziennikarka, publicystka, działaczka opozycji politycznej w PRL, nauczyciel akademicki, od 2009 docent Akademii Leona Koźmińskiego.
Życiorys
Uczestniczyła w wydarzeniach Marca 1968 na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego (rozwiązanym w ramach represji po marcu 1968). W 1971 ukończyła studia na UW. W latach 1976-1980 pracowała jako asystentka w Zakładzie Filozofii INES Politechniki Warszawskiej; usunięta z pracy z przyczyn politycznych w 1982, co w 1991 wykazano w świadectwie pracy, sprostowanym dzięki interwencji tzw. Komisji Macieja Dubois. W końcu lat 70. kolportowała "Biuletyn Informacyjny" KOR oraz wydawnictwa ROPCiO, a także "Gospodarza", "Głos" oraz książki NOWEJ[1].
Członek ruchu oświatowego w „Solidarności” 1980-1981. We wrześniu 1980 założyła solidarnościowy miesięcznik dla nauczycieli "Rozmowy"; od listopada 1980 (wydanie pierwszego numeru) do wprowadzenia stanu wojennego była redaktorką naczelną (obok S. Jędrzejewskiego). W 1981 pisywała do "Tygodnika Solidarność" oraz "AS-a" na tematy oświatowe. Uczestniczyła w pracach Solidarności Oświatowej oraz negocjacjach z Ministerstwem Oświaty oraz Wychowania. W stanie wojennym należała do organizacji podziemnej oświaty – Komitetu Oporu Społecznego KOS oraz do OKNO (Oświata – Kultura – Nauka). W latach 1982-1989 współpracowała z redakcją oraz archiwum pisma"KOS". W latach 1985-1989 współpracowała z "Kartą" oraz od 1987 z Archiwum Wschodnim "Karty". Publikowała oraz redagowała w Wydawnictwie Społecznym KOS, współpracowała także z Radiem Wolna Europa w Monachium oraz "Kulturą" paryską. W latach 1983-1986 reportażystka Tygodnika Katolików "Zorza", 1986-1991 sekretarz redakcji "Nowin Psychologicznych" przy Polskim Towarzystwie Psychologicznym. W kampanii wyborczej „Solidarności” czerwca 1989 była reporterką Radia Solidarni, przygotowała około 30 audycji wyborczych Komitetu Obywatelskiego "Solidarność", emitowanych w Polskim Radiu. Dziennikarka oraz z-ca redaktora naczelnego „Tygodnika Solidarność” oraz dziennika „Nowy Świat”. Pracowała w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy oraz Kancelarii Premiera Jerzego Buzka.
Od października 2006 do końca marca 2009 była zastępcą dyrektora Dyrekcji Programowej Polskiego Radia; do 2008 roku wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego; aktualnie docent w Akademii Leona Koźmińskiego.
Od 28 lipca 2006 do jesieni 2010 pełniła funkcję członkini Rady Programowej TVP S.A. Od października 2008 członkini Rady Etyki Mediów; w marcu 2009 ustąpiła z funkcji wiceprzewodniczącej. W październiku 2010 zrezygnowała z członkostwa w REM na znak protestu przeciw brakowi obiektywizmu oraz merytorycznej symetrii w opiniach Rady[2]. Od jesieni 2010 członek Rady Programowej Polskiego Radia. W maju 2007 w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie obroniła doktorat pt. Narodziny oraz działalność Solidarności Oświaty oraz Wychowania 1980-1989 (w świetle dokumentów NSZZ "Solidarność" oraz relacji jej działaczy). Promotor: prof. Alfred Andrzej Janowski.
Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Stowarzyszenia Wolnego Słowa oraz Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
W 2010 znalazła się wśród założycieli Stowarzyszenia Polska Jest Najważniejsza, w skład którego weszła cząstka członków Warszawskiego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego Kandydata na Prezydenta RP wyborach prezydenckich w tym roku[3]. W 2011 weszła w skład zarządu SDP.
Odznaczenia
W 2006, za działalność na rzecz wolności słowa, była odznaczona przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. W 2000 otrzymała Odznakę Zasłużonego Działacza Kulturypotrzebne źródło.
Linki zewnętrzne
Przypisy
Bibliografia
- Teresa Bochwic, Lęk u dziecka, wyd I – Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich Warszawa 1985,ISBN 83-200-0963-4; wyd. II – PZWL Warszawa 1987;
- Teresa Bochwic, Walka „Solidarności” o społeczny kształt oświaty w Polsce, Warszawa 1986 Wydawnictwo Społeczne KOS, Londyn 1988 Polska Macierz Szkolna;
- Teresa Bochwic, Przeciwna strona medalu. Mówi Jarosław Kaczyński, Oficyna Wydawnicza "Most" Wydawnictwo Verba, Warszawa 1991; ISBN 83-85061-18-5
- Teresa Bochwic, Sama z dziećmi: poradnik życiowy dla samotnych matek Warszawa 1994: Wyd. "And" ISBN 83-900464-6-6
- Teresa Bochwic, Narodziny oraz działalność „Solidarności” oświaty oraz wychowania 1980-1989 Warszawa 2000: Wyd. Tysol; ISBN 83-904625-5-9;
- Anna Rudzińska, O moją Polskę: pamiętniki 1939-1991; wstęp oraz oprac. Teresa Bochwic. Warszawa 2003 ISBN 83-89003-21-X;
- Teresa Bochwic, III Rzeczpospolita w odcinkach, Kraków 2005 wyd. Arcana; ISBN 83-89243-23-7
Bibliografia
- Teresa Bochwic w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
- Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier oraz inni), Warszawa 2001, s. 62