Pozycjonowanie stron www i SEO / SEM
Kampanie AdWords:
Opłata za pozycjonowanej stronie www.keyworddiscovery.com lub boksy.onet.pl.
* efekty widoczne natychmiast;
Kampanie AdWords:
Opłata za pozycjonowanej stronie www.keyworddiscovery.com lub boksy.onet.pl.
* efekty widoczne natychmiast;
| Tomasz Nałęcz | |
| Data oraz miejsce urodzenia | 29 października 1949 Gołymin |
| Poseł IV kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Socjaldemokracja Polska |
| Okres urzędowania | od 19 października 2001 do 18 października 2005 |
Tomasz Nałęcz (ur. 29 października 1949 w Gołyminie) – polski historyk, publicysta oraz polityk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, poseł na Sejm II oraz IV kadencji, wicemarszałek Sejmu IV kadencji, doradca Prezydenta RP ds. historii oraz dziedzictwa narodowego. Mąż Darii Nałęcz.
Spis treści |
Ukończył w 1972 studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, na tej samej uczelni doktoryzował się z nauk historycznych. Został następnie doktorem habilitowanym nauk historycznych. Objął stanowisko profesora nadzwyczajnego na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego oraz stanowisko profesora w Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku na Wydziale Nauk Politycznych. W pracy naukowej zajmuje się historią polityczną Polski XIX oraz XX wieku z uwzględnieniem historii ruchu robotniczego.
W latach 1970–1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pod koniec lat 80. był wśród działaczy tzw. reformistycznego Ruchu 8 Lipca. W 1990 stał się jednym z wiceprzewodniczących Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wystąpił z SdRP po ujawnieniu afery moskiewskiej pożyczki.
Od 1990 do 1994 wykonywał mandat radnego Dzielnicy Gminy Warszawa Mokotów[1]. W latach 1993–1997 zasiadał w Sejmie II kadencji z listy Unii Pracy (w wyborach uzyskał w okręgu Warszawa 1314 głosów[2]). W latach 2000–2001 był recenzentem historycznym na planie serialu Marszałek Piłsudski. W wyborach parlamentarnych w 2001 po raz drugi uzyskał mandat poselski z okręgu radomskiego z listy koalicji SLD-UP. W Sejmie IV kadencji wybrano go na stanowisko wicemarszałka. Do końca marca 2004 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Unii Pracy. W latach 2003–2004 przewodniczył sejmowej komisji śledczej badającej "aferę Rywina". 1 kwietnia 2004 przystąpił do zakładanej przez Marka Borowskiego Socjaldemokracji Polskiej. W czerwcu 2005 stał się szefem sztabu wyborczego kandydata na prezydenta Marka Borowskiego, jednak w sierpniu otwarcie opowiedział się za kandydaturą Włodzimierza Cimoszewicza oraz 17 sierpnia 2005 stał się jego rzecznikiem[3], za co dzień później wykluczono go z SDPL[4] oraz skreślono z listy wyborczej kandydatów na posłów w wyborach parlamentarnych.
Po zakończeniu działalności w Sejmie powrócił do pracy naukowej na Uniwersytecie Warszawskim. Przez parę lat pisywał felietony do tygodnika "Wprost", zatytułowane Widziane z lewej strony.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 bez powodzenia ubiegał się o mandat z ramienia koalicji Porozumienie dla Przyszłości, uzyskując 4691 głosów (1,21%)[5]. 5 lipca tego samego roku ponownie stał się członkiem Socjaldemokracji Polskiej.
W grudniu 2009 zadeklarował ubieganie się w 2010 o urząd Prezydenta RP z ramienia PD oraz SDPL[6], jednak w kwietniu 2010 wycofał się z udziału w wyborach[7], udzielając następnie poparcia kandydaturze Bronisława Komorowskiego[8]. 27 września tego samego roku stał się doradcą Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego do spraw historii oraz dziedzictwa narodowego.
Jako współautor:
|
|||||||