Pewne informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji. Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, jakie informacje budzą wątpliwości.

Tybetański Region Autonomiczny Tybet
Nazwa chińska: 西藏自治区 (Xīzàng Zìzhìqū)
Nazwa lokalna: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་ (Bod-rang-skyong-ljongs)
Nazwa skrócona: 藏 (Zàng)
Stolica	Lhasa
Języki urzędowe	mandaryński, tybetański
Mniejszość narodowa	Tybetańczycy
Gubernator	Padma Choling (15.01.2010)
Populacja	2,87 mln os. (2008)
Powierzchnia	1 228 400 km²
Gęstość zaludnienia	2,2 os./km²
Skład etniczny	Tybetańczycy - 92,8 proc. Chińczycy Han - 6,1 proc. Hui - 0,3 proc. Monpa - 0,3 proc. pozostali - 0,2 proc.
Liczba prefektur	7
Liczba powiatów	73
Liczba gmin	692
ISO 3166-2	CN-54
Strona oficjalna	[1]

Tybetański Region Autonomiczny (Tybet, tyb.: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་, Wylie: Bod-rang-skyong-ljongs, ZWPY: Poi Ranggyong Jong; chiń.: 西藏自治区; pinyin: Xīzàng Zìzhìqū) – region autonomiczny Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Lhasie. Powstał w 1965 roku w wyniku połączenia dotychczasowego regionu Tybet oraz terytorium Qamdo. Zawiera w sobie jednak zaledwie 1,2 z 2,5 mln km² terytorium historycznego Tybetu.

W 2006 roku była otwarta kolej tybetańska, która łączy ten region z prowincją Qinghai.

 Osobny artykuł: Zamieszki w Tybecie w 2008 roku.

W 2008, w rocznicę chińskiej inwazji, doszło do kolejnych antyrządowych wystąpień, z reguły w stołecznej Lhasie oraz okolicznych regionach, krwawo tłumionych przez chińskie jednostki militarne oraz paramilitarne.

Gospodarka

Tybet jest jednym z najsłabiej rozwiniętych regionów Chin. Główną gałęzią jego gospodarki jest koczownicza hodowla jaków, owiec, kóz oraz wielbłądów a także myślistwo. Uprawia się jęczmień, grykę, rośliny strączkowe. Duże znaczenie ma też rzemiosło. Przemysł skupiony wokół metalurgii, materiałów budowlanych oraz w sektorze spożywczym. W Tybecie leżą bardzo bogate złoża chromu, miedzi, litu, żelaza, cynku oraz ołowiu oraz największe na świecie złoża uranu.

W ostatnich latach, wraz z rosnącym stopniem otwarcia Chin na świat oraz względną liberalizacją polityki Pekinu wobec Tybetu, w regionie – a szczególnie jego stolicy Lhasie – dokonują się poważne przemiany gospodarcze. Za sprawą miliardowych inwestycji rządu centralnego w renowację zabytków oraz infrastrukturę komunikacyjną dynamicznie rozwija się turystyka. W 2007 roczna liczba turystów odwiedzających Tybet przekroczyła liczbę mieszkańców^{potrzebne źródło}.

Podział administracyjny

• 

  Tybetański Region Autonomiczny.

• 

  Miasto Lhasa, stolica Tybetu.

• 

  Prefektura Nagqu.

• 

  Prefektura Ngari.

• 

  Prefektura Nyingchi.

• 

  Prefektura Qamdo.

• 

  Prefektura Shannan.

• 

  Prefektura Xigazê.

Sprawdź też

• Podział administracyjny ChRL
• Tybet – państwo istniejące przed 1950 rokiem
• Centralny Rząd Tybetański
• Polskie Stowarzyszenie Przyjaciół Tybetu

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Centralnej Administracji Tybetańskiej
• Tybet - Helsińska Fundacja Praw Człowieka
• Rząd Tybetu na uchodźstwie

p • d • e Podział administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej Prowincje Anhui • Fujian • Gansu • Guangdong • Hajnan • Hebei • Heilongjiang • Henan • Hubei • Hunan • Jiangsu • Jiangxi • Jilin • Junnan • Kuejczou • Liaoning • Qinghai • Shaanxi • Shanxi • Syczuan • Szantung • Zhejiang Prowincja poza kontrolą ChRL Tajwan Regiony autonomiczne Kuangsi • Mongolia Wewnętrzna • Ningxia • Sinciang • Tybet Miasta wydzielone Chongqing • Pekin • Szanghaj • Tiencin Specjalne Regiony Administracyjne Hongkong • Makau