Grób Władysława Stasiaka na Powązkach
Władysław Augustyn Stasiak (ur. 15 marca 1966 we Wrocławiu, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski urzędnik państwowy oraz samorządowy, minister spraw wewnętrznych oraz administracji w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, były szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, w latach 2009–2010 szef Kancelarii Prezydenta RP.
Życiorys
Ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Krajową Szkołę Administracji Publicznej (I promocja w 1993).
W latach 1993–2002 pracował w Najwyższej Izbie Kontroli, m.in. jako wicedyrektor Departamentu Obrony Narodowej oraz Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Od listopada 2002 pełnił funkcję zastępcy prezydenta m.st. Warszawy Lecha Kaczyńskiego, odpowiedzialnego za sprawy ochrony ładu, porządku oraz bezpieczeństwa publicznego, działalność Straży Miejskiej oraz ewidencję ludności, ochronę zdrowia, sport oraz kulturę fizyczną.
Od 2 listopada 2005 do 31 maja 2006 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych oraz Administracji, odpowiedzialny za nadzór nad Policją, Strażą Graniczną oraz Biurem Ochrony Rządu. Następnie był sekretarzem stanu w tym resorcie do 24 sierpnia 2006, kiedy to objął urząd szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego oraz sekretarza Rady Bezpieczeństwa Narodowego.
Od 8 sierpnia 2007 do 16 listopada 2007 był ministrem spraw wewnętrznych oraz administracji w gabinecie Jarosława Kaczyńskiego. 19 listopada 2007 ponownie stał się szefem BBN. 15 stycznia 2009 odwołano go z tego stanowiska. Równocześnie otrzymał nominację na zastępcę szefa Kancelarii Prezydenta RP. 27 lipca 2009 stał się powołany na stanowisko szefa Kancelarii Prezydenta RP, zastąpił na tym urzędzie Piotra Kownackiego.
Zginął 10 kwietnia 2010 w wyniku katastrofy polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku[1]. 20 kwietnia 2010 stał się pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[2].
28 kwietnia 2010 imieniem Władysława Stasiaka nazwano jedną z sal w Krajowej Szkole Administracji Publicznej[3]. 28 czerwca 2010 przy wejściu do Instytutu Historii Uniwersytetu Wrocławskiego odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową[4].
Odznaczenia oraz wyróżnienia
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne