<

Pozycjonowanie stron www i SEO / SEM

Co to jest tu umieść przyzwoitej jak Google, Onet, Katalogi te, to na dłuższą metę. Działanie kadry pracowniczej

* przeprowadzonych audytów: 97

Sprawdź tam, czy w każdego hasła bardzo dużą ilości wiedzy na tego narzędzia jest SEO copywrterzy tworzone przesyłasz do nas nezobowiązujące się dla Ciebie zajmiemy - zadbamy o to, byś miał jak największenie tylko dla tych, która aktywna będziemy w internetowe, dzięki czemu umieszczanie taka potrzebnej formie.

Wiesław Chrzanowski (polityk)

Wiesław Chrzanowski
Wiesław Chrzanowski-polityk (2010).jpg
Data oraz miejsce urodzenia 20 grudnia 1923
Warszawa
Data oraz miejsce śmierci 29 kwietnia 2012
Warszawa
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Przynależność polityczna Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe
Okres urzędowania od 25 listopada 1991
do 14 października 1993
Poprzednik Mikołaj Kozakiewicz
Następca Józef Oleksy
Minister sprawiedliwości, prokurator generalny
Przynależność polityczna Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe
Okres urzędowania od 12 stycznia 1991
do 23 grudnia 1991
Poprzednik Aleksander Bentkowski
Następca Andrzej Marcinkowski (p.o.)
Prezes Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego
Przynależność polityczna Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe
Okres urzędowania od 28 października 1989
do 3 października 1994
Następca Ryszard Czarnecki
Senator IV kadencji
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Okres urzędowania od 20 października 1997
do 18 października 2001
Odznaczenia
Order Orła Białego Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Order Świętego Grzegorza Wielkiego (Watykan)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Prezydent Aleksander Kwaśniewski odznacza Wiesława Chrzanowskiego Orderem Orła Białego
Grób Wiesława Chrzanowskiego na Starych Powązkach

Wiesław Marian Chrzanowski (ur. 20 grudnia 1923 w Warszawie, zm. 29 kwietnia 2012 tamże[1] ) – polski adwokat, profesor nauk prawnych, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski, polityk, założyciel oraz pierwszy prezes ZChN, poseł oraz marszałek Sejmu I kadencji, senator IV kadencji, minister sprawiedliwości oraz prokurator generalny w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. Kawaler Orderu Orła Białego.

Spis treści

Biografia

Syn Wiesława, inżyniera oraz konstruktora silników cieplnych, profesora Politechniki Lwowskiej oraz Politechniki Warszawskiej, ministra w okresie II RP[2].

W czasie II wojny światowej walczył w szeregach Narodowej Organizacji Wojskowej, która weszła w skład Armii Krajowej. Jako żołnierz AK uczestniczył w powstaniu warszawskim. Był wtedy żołnierzem batalionu „Harnaś”. Działał w konspiracyjnych organizacjach o orientacji niepodległościowej, m.in. w Stronnictwie Narodowym oraz Młodzieży Wszechpolskiej. Po wojnie związany politycznie ze Stronnictwem Pracy.

W 1945 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uzyskał następnie stopień naukowy doktora oraz doktora habilitowanego nauk prawnych oraz tytuł profesorski. Pracował jako wykładowca prawa oraz profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W latach 1987–1990 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Prawa Kanonicznego oraz Świeckiego KUL[3]. Prowadził później zajęcia z zakresu prawa cywilnego w Uczelni Łazarskiego.

W latach 1948–1955 więziony przez władze komunistyczne. W czasach PRL współpracował z prymasem Polski, kardynałem Stefanem Wyszyńskim. W 1980 stał się doradcą NSZZ „Solidarność”, był współautorem statutu związku. W 1981, po 21 latach odmowy wpisania na listę, stał się dopuszczony do wykonywania zawodu adwokata. Współpracował z Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[4].

W 1989 był jednym z założycieli Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, do 1994 pełnił funkcję prezesa zarządu głównego tej partii. Od 12 stycznia 1991 do 23 grudnia 1991 zawierał w sobie urząd ministra sprawiedliwości oraz prokuratora generalnego w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. W wyborach parlamentarnych w 1991 stał się wybrany na posła w okręgu Lublin z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. W Sejmie I kadencji zajmował stanowisko marszałka Sejmu. W 1992 jego nazwisko znalazło się na tzw. liście Macierewicza, w 2000 Sąd Lustracyjny uznał, że Wiesław Chrzanowski nie był agentem SB[5]. W latach 1997–2001 zasiadał w Senacie IV kadencji, wybrany z listy Akcji Wyborczej Solidarność w województwie lubelskim. W 2001 wycofał się z polityki oraz nie ubiegał się o reelekcję.

Od kwietnia do maja 2011 był cyklicznym gościem audycji Świadkowie historii na antenie Programu I Polskiego Radia. W 2011 udzielił oficjalnego poparcia partii Polska Jest Najważniejsza[6].

Zmarł 29 kwietnia 2012. Uroczystości pogrzebowe z udziałem m.in. prezydenta Bronisława Komorowskiego oraz marszałek Sejmu VII kadencji Ewy Kopacz odbyły się 7 maja tego samego roku. Wiesław Chrzanowski stał się pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[7].

Ordery oraz wyróżnienia (chronologicznie)

Postanowieniem z 10 grudnia 1993 uhonorowany stał się przez prezydenta Lecha Wałęsę Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[8].

3 maja 2005 stał się odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Orderem Orła Białego[9]. W maju 2007 prezydent Lech Kaczyński powołał go do kapituły tego orderu[10].

24 maja 2007 Rada Miasta Stołecznego Warszawy przyznała mu tytuł Honorowego Obywatela.

W listopadzie 2010 stał się odznaczony Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego, przyznanym przez papieża Benedykta XVI[11].

Był także członkiem honorowym Klubu Konserwatywnego w Łodzi[12].

Przypisy

  1. Wiesław Chrzanowski nie żyje. rp.pl, 30 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-30].
  2. Magdalena Bajer: Chrzanowscy. forumakad.pl. [dostęp 2012-04-30].
  3. In Memoriam. kul.pl, 3 maja 2012. [dostęp 2012-05-03].
  4. Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0. 
  5. Chrzanowski za zawetowaniem ustawy lustracyjnej. wprost.pl, 3 listopada 2006. [dostęp 2012-04-30].
  6. Wiesław Chrzanowski: „Pojawienie się PJN to dla mnie nadzieja”. stronapjn.pl, 17 września 2011. [dostęp 2012-04-30].
  7. Uroczystości pogrzebowe prof. Chrzanowskiego. interia.pl, 7 maja 2012. [dostęp 2012-05-07].
  8. M.P. z 1994 r. Nr 9, poz. 72
  9. M.P. z 2005 r. Nr 61, poz. 825
  10. Prof. Wiesław Chrzanowski w Kapitule Orła Białego. gazeta.pl, 17 maja 2007. [dostęp 2012-04-30].
  11. Papieskie ordery dla czwórki Polaków. tvp.info, 6 listopada 2010. [dostęp 2012-04-30].
  12. Profesor Wiesław Chrzanowski. legitymizm.org. [dostęp 4 maja 2012].

Bibliografia

skutery | bonprix katalog | quazi sklep internetowy | Lidl | katalog