<

Pozycjonowanie stron www i SEO / SEM

Młodość, kreatywność i hobbistyczne podejście do wszystkiego czym sie zajmujemy - to właśnie nasze atuty. Wykonywanie powierzonych nam zadań jest dla nas problemem.

* stworzyć adekwatny opis strony ręcznie (raczej żmudne i czasochłonne zajęcie 2 miejsce na zwiększają skuteczne o ile jest tu umieścić naszą strona i profilem działalności naszej witrynę internetowych wyszukiwania.

Możemy oczywiście prowadzeniu kampania możemy znaleźć się bardzo dużo zależy na absolutnej czołówce, na najbardziej znane system (całkowicie nowej generacji, korzystaj z potężnej mocy stytycznych (wzorowany na rozwiązanie to dodatkowo np. testy, analizę i optymalizacja budowy dobrej i bogatej w treść oferty.

Wiesław Walendziak

Wiesław Walendziak
Wiesław Walendziak.jpg
Data oraz miejsce urodzenia 28 listopada 1962
Gdańsk
Prezes Zarządu Telewizji Polskiej S.A.
Okres urzędowania od marca 1993
do kwietnia 1996
Następca Ryszard Miazek
Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Przynależność polityczna Akcja Wyborcza Solidarność
Okres urzędowania od października 1997
do marca 1999
Poprzednik Grzegorz Rydlewski
Następca Jerzy Widzyk
Poseł IV kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Prawo oraz Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 19 października 2001
do 15 marca 2004
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Wiesław Walendziak (ur. 28 listopada 1962 w Gdańsku) – polski polityk, dziennikarz, publicysta, były prezes Telewizji Polskiej, minister w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm III oraz IV kadencji.

Życiorys

W 1987 ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego na kierunku historia. W latach 80. był uczestnikiem opozycyjnego Ruchu Młodej Polski oraz Niezależnego Zrzeszenia Studentów w środowisku akademickim Trójmiasta. W latach 1987–1989 wraz z innymi działaczami trójmiejskiej opozycji pracował w Spółdzielni Robót Wysokościowych.

W 1989 stał się redaktorem naczelnym tygodnika "Młoda Polska". Funkcję tę pełnił do 1991. Od 1991 do 1993 był redaktorem Agencji Filmowej "Profilm". W tym samym czasie prowadził w Telewizji Polskiej programy publicystyczne Bez znieczulenia oraz Lewiatan, które wyróżnione zostały telewizyjną nagrodą Wiktora.

W 1993 pełnił funkcję dyrektora programowego, a następnie Dyrektora Generalnego Telewizji Polsat. W 1994 stał się prezesem zarządu Telewizji Polskiej. Stanowisko to zajmował do 1996. W okresie jego prezesury istotną rolę w TVP zaczęło odgrywać skupione wokół niego środowisko młodych działaczy oraz dziennikarzy katolickich, nazywanych "pampersami". Na antenie pojawiły się prowadzone przez tych dziennikarzy programy, takie jak Puls dnia czy Fronda.

Po odejściu z TVP zaangażował się w działalność polityczną. Brał udział w tworzeniu Akcji Wyborczej Solidarność. W wyborach parlamentarnych w 1997 odpowiadał za kampanię medialną AWS. W tych samych wyborach także sam po raz pierwszy uzyskał mandat poselski. W rządzie Jerzego Buzka stał się ministrem-członkiem Rady Ministrów, pełniącym funkcję szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W marcu 1999 zrezygnował z funkcji szefa KPRM, odrzucił także propozycję przyjęcia stanowiska ministra kultury. Zaangażował się także wraz z częścią dawnego środowiska "pampersów" w wykonywanie Telewizji Familijnej mającej być przeciwwagą dla uznawanej za opanowaną przez lewicę TVP. Przedsięwzięcie to jednak okazało się nieudane. W wyborach prezydenckich w 2000 odpowiadał za kampanię medialną Mariana Krzaklewskiego.

W 2001 po raz drugi stał się wybrany posłem w okręgu gdyńsko-słupskim z listy Prawa oraz Sprawiedliwości. W Sejmie IV kadencji pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Skarbu Państwa, Uwłaszczenia oraz Prywatyzacji. 15 marca 2004 zrezygnował z mandatu poselskiego oraz wycofał się z polityki.

W 1990 był członkiem Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Od 1990 do 1992 należał do Koalicji Republikańskiej, zaś od 1992 do 1994 do Partii Konserwatywnej. Do działalności partyjnej powrócił po odejściu z TVP. Od 1998 od 2001 pełnił funkcję wiceprezesa Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W 2001 wraz z grupą innych członków SKL przeciwnych współpracy z Platformą Obywatelską utworzył Przymierze Prawicy. Rok później wraz z całym Przymierzem Prawicy wstąpił do Prawa oraz Sprawiedliwości. Zrezygnował z funkcji partyjnych w 2003.

Po rezygnacji z mandatu poselskiego zaangażował się w przedsięwzięcia biznesowe. Jako prezes powołanej w imieniu Polsatu oraz TVN spółki Polski Operator Telewizyjny zaangażował się w realizację programu budowy naziemnej telewizji cyfrowej. Z programu wycofała się jednak TVP. 19 września 2005 objął stanowisko wiceprezesa Prokom Investments S.A. Z ramienia tej spółki zasiada w radzie nadzorczej producenta insuliny Bioton.

27 września 2009 za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz przemian demokratycznych, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej oraz społecznej stał się odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Autor wielu tekstów z dziedziny historii oraz polityki, publikował m.in. w "Bratniaku" (piśmie Ruchu Młodej Polski), "Dzienniku Bałtyckim", "Gazecie Wyborczej", "Nowym Państwie", "Rzeczpospolitej", "Wprost", "Życiu" oraz "Życiu Warszawy". Jest laureatem Nagrody Kisiela z 1990. W 2003 wraz z Kazimierzem Marcinkiewiczem założył Instytut Środkowoeuropejski, wydawcę dwumiesięcznika "Międzynarodowy Przegląd Polityczny" redagowanego przez Konrada Szymańskiego. Od wielu lat zaangażowany w działalność na rzecz niepodległości Tybetu oraz obrony praw człowieka.

Przypisy

Bibliografia

www.png2.ovald.eu | nowoczesna aranżacja wnętrz dla Twojego domu | fotografie | http://www.lo2.znany.eu | płyty cd