Wojciech Stefan Jasiński (ur. 1 kwietnia 1948 w Gostyninie) – polski polityk, prawnik, poseł na Sejm IV, V, VI oraz VII kadencji, minister Skarbu Państwa w rządach Kazimierza Marcinkiewicza oraz Jarosława Kaczyńskiego.
Życiorys
Młodość oraz wykształcenie
Syn Stanisława oraz Haliny Jasińskich[1]. W 1972 ukończył studia na Wydziale Prawa oraz Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.
Działalność w PRL
W latach 1972–1973 był urzędnikiem w płockim oddziale Narodowego Banku Polskiego. Od 1973 do 1980 był pracownikiem Urzędu Miejskiego w Płocku w tym jako kierownik Wydziału Spraw Wewnętrznych. W latach 1976–1982 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[2]. W latach 1980–1986 pracował w PSS "Zgoda" w Płocku. Od 1984 do 1985 był zatrudniony w Spółdzielni Transportu Wiejskiego w Płocku, a od 1985 do 1986 w Izbie Skarbowej w Płocku.
W od 1986 do 1989 przebywał w Stanach Zjednoczonych[3].
Działalność w III RP
Po powrocie do kraju w 1990 podjął pracę w Urzędzie Wojewódzkim w Płocku. W latach 1990–1991 pełnił funkcję delegata Pełnomocnika Rządu ds. Reformy Samorządu Terytorialnego w województwie płockim. Od 1992 był pracownikiem Najwyższej Izby Kontroli, najpierw jako dyrektor Delegatury NIK w Warszawie, od 1994 jako dyrektor Zespołu Finansów oraz Budżetu, następnie Departamentu Budżetu Państwa NIK. W latach 1997–2000 pracował w spółce "Srebrna" jako członek zarządu oraz prezes zarządu (gdzie współpracował z ówczesnymi politykami Porozumienia Centrum, m.in. Jarosławem Kaczyńskim, Adamem Lipińskim oraz Przemysławem Gosiewskim).
Od września 2000 do lipca 2001 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości (w okresie kiedy ministrem był Lech Kaczyński). Od 2001 do 2007 był posłem Prawa oraz Sprawiedliwości w Sejmie IV oraz V kadencji. W V kadencji krótko przewodniczył Komisji Finansów Publicznych. Od 15 lutego 2006 do 7 września 2007 oraz od 11 września 2007 do 16 listopada 2007 zajmował stanowisko ministra Skarbu Państwa w rządach Kazimierza Marcinkiewicza oraz Jarosława Kaczyńskiego, od 7 września 2007 do 11 września 2007 był sekretarzem stanu w MSP oraz kierownikiem resortu.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu płockim 30 702 głosy. W 2009 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego. W 2010 objął obowiązki prezesa płockiego zarządu okręgowego Prawa oraz Sprawiedliwości. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 26 125 głosów[4].
Życie prywatne
Żonaty, ma dwoje dzieci.
Przypisy
Bibliografia