Zachodni Brzeg (arab. الضفة الغربية ad-Diffa al-Gharbija) (zwany także Zachodnim Brzegiem Jordanu; dawna nazwa Cisjordania, w źródłach izraelskich określana też jako Judea oraz Samaria – יהודה ושומרון) – cząstka Palestyny administrowana przez Izrael oraz obejmująca obszar historycznych izraelskich krain Judei oraz Samarii na zachód od doliny rzeki Jordan.
Powierzchnia: 5800 km2
Ludność: 2,3 mln Palestyńczyków oraz 475 tys. Żydów zamieszkujących 141 kolonii stworzonych z inicjatywy władz Izraela po wojnie sześciodniowej w 1967.
Najważniejsze miasta: Jerycho, Betlejem, Dżenin, Nablus, Ramallah oraz Hebron.
Historia
Obszar ten w latach 1920-1948 stanowił cząstka brytyjskiego mandatu Palestyny. Po podziale Palestyny na terytoria żydowskie oraz arabskie, znalazł się w obszarze arabskim. W wyniku pierwszej wojny izraelsko-arabskiej po ogłoszeniu niepodległości Izraela włączony stał się do Jordanii. Po wojnie sześciodniowej w 1967 zajęty przez wojska izraelskie oraz odtąd kontrolowany przez Izrael. W 1988 roku po proklamowaniu państwa palestyńskiego, Jordania formalnie zrzekła się praw do tego terytorium.
W 1994 roku Palestyńczycy z Jerycha oraz otaczającego je obszaru (ok. 60 km2) uzyskali autonomię (w ramach palestyńskiej autonomii w Strefie Gazy oraz mieście Jerycho). W 1995 roku nastąpiło rozszerzenie autonomii na dalsze obszary Zachodniego Brzegu Jordanu.
Na tych obszarach aktualnie trwają zamieszki oraz walki (intifada) pomiędzy nieregularnymi, wielokrotnie uznawanymi za terrorystyczne organizacjami palestyńskimi a armią izraelską.
Sprawdź też