Wybierz dla siebie słowa kluczowe.
* pozycjonowanie jednorazową - pozycje strony z innych stron jest kompletnie bez sensu.
Możemy oczywiście prowadzeniu kampania możemy znaleźć się bardzo dużo zależy na absolutnej czołówce, na najbardziej znane system (całkowicie nowej generacji, korzystaj z potężnej mocy stytycznych (wzorowany na rozwiązanie to dodatkowo np. testy, analizę i optymalizacja budowy dobrej i bogatej w treść oferty.
| Zbigniew Wassermann | |
 |
|
| Data oraz miejsce urodzenia | 17 września 1949 Kraków |
| Data oraz miejsce śmierci | 10 kwietnia 2010 Smoleńsk |
| Minister – Członek Rady Ministrów | |
| Przynależność polityczna | Prawo oraz Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 31 października 2005 do 7 września 2007 oraz ponownie od 11 września 2007 od 16 listopada 2007 |
| Poseł VI kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Prawo oraz Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 5 listopada 2007 do 10 kwietnia 2010 |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Zbigniew Franciszek Wassermann (ur. 17 września 1949 w Krakowie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski polityk, prawnik, prokurator, w latach 2005–2007 minister-członek Rady Ministrów w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza, a następnie w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, poseł na Sejm IV, V oraz VI kadencji.
Spis treści |
W 1972 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Razem z nim na roku studiowali m.in. Zbigniew Ćwiąkalski oraz brat Andrzeja Kremera[1].
Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w prokuraturze. W 1972 stał się prokuratorem Prokuratury Powiatowej w Chrzanowie, a w 1975 na krótko prokuratorem Prokuratury Powiatowej w Jaworznie. W latach 1975–1984 pracował w Prokuraturze Rejonowej w Brzesku. Od 1984 zatrudniony w Krakowie, do 1989 jako prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza. W latach 80. uczestniczył w krakowskim duszpasterstwie prawników.
W latach 1989–1991 był zastępcą szefa Prokuratury Wojewódzkiej w Krakowie. W tym samym czasie zasiadał w Komisji ds. Weryfikacji Pracowników Służby Bezpieczeństwa w Krakowie. W 1991 stał się odwołany.
Do pracy powrócił w 1993 po objęciu funkcji ministra sprawiedliwości przez Zbigniewa Dykę, który w latach 80. także uczestniczył w duszpasterstwie prawników. Otrzymał stanowisko prokuratora krakowskiej Prokuratury Apelacyjnej oraz jej rzecznika prasowego.
Od 1992 był członkiem krakowskich władz Stowarzyszenia Polskich Prawników Katolickich, w latach 1995–2000 wchodził w skład rady naczelnej tej organizacji.
W 2000 otrzymał od nowego ministra sprawiedliwości Lecha Kaczyńskiego propozycję objęcia funkcji szefa Prokuratury Krajowej. Jego nominacji miał sprzeciwiać się Urząd Ochrony Państwa. Zbigniew Wassermann zaprzeczał jednak, jakoby nie uzyskał od UOP certyfikatu dostępu do informacji niejawnych, co miało być przeszkodzą w nominacji. Mimo to, premier Jerzy Buzek nie mianował go na to stanowisko, w związku z czym był zaledwie pełniącym obowiązki prokuratora krajowego.
Po dymisji Lecha Kaczyńskiego ze stanowiska ministra sprawiedliwości zaangażował się w działalność Prawa oraz Sprawiedliwości. 23 września 2001 stał się wybrany posłem na Sejm IV kadencji z listy PiS w okręgu krakowskim. W Sejmie IV kadencji zasiadał w Komisji Sprawiedliwości oraz Praw Człowieka (jako zastępca przewodniczącego) oraz Komisji do spraw Służb Specjalnych (był jej przewodniczącym). Od 2 lipca 2004 był wiceprzewodniczącym Komisji Śledczej w sprawie PKN Orlen.
W 2003 wszedł w spór z firmą budującą jego willę w Krakowie w sprawie błędnego podłączenia wanny. Złożył zawiadomienie o nieprawidłowym zainstalowaniu przez wykonawcę wanny z jacuzzi, czym miał on narazić jej użytkowników na niebezpieczeństwo utraty życia. Śledztwo w tej sprawie było umorzone w 2007 wobec braku znamion przestępstwa[2]. Powództwo wykonawcy o zapłatę wynagrodzenia było prawomocnie oddalone w 2009[3]. Zbigniew Wassermann wytoczył też proces karny teściowej wykonawcy o zniesławienie go w listach do mediów. Sąd warunkowo umorzył postępowanie w tej sprawie, nakazując oskarżonej przeproszenie ministra, co ta uczyniła[2].
25 września 2005 w wyborach parlamentarnych stał się ponownie wybrany posłem na Sejm w okręgu krakowskim. 31 października tego roku powołano go na ministra-członka Rady Ministrów, koordynatora służb specjalnych w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. 14 lipca 2006 stał się ponownie powołany na to stanowisko w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Ze stanowiska stał się odwołany 7 września 2007 z jednoczesnym powołaniem na sekretarza stanu w KPRM ds. służb specjalnych, a 11 września powrócił na uprzednio zajmowany urząd.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat poselski, otrzymując 6478 głosów. W 2008 prokurator umorzył postępowanie w sprawie rzekomego ujawnienia informacji niejawnych z doniesienia Marka Dukaczewskiego, po tym jak Zbigniew Wassermann ujawnił informacje o szkoleniach, jakie w Moskwie przechodził Marek Dukaczewski[4].
Od listopada 2009 zasiadał w Komisji śledczej ds. tzw. afery hazardowej. W grudniu stał się wyłączony z prac tej komisji w związku z planowanym przesłuchaniem go w charakterze świadka[5]. Po odebraniu zeznań[6] w styczniu 2010 decyzją Sejmu stał się przywrócony do składu komisji.
Był także publicystą Radia Maryja[7].
10 kwietnia 2010 zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku[8]. 16 kwietnia 2010 pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[9]. 20 kwietnia 2010 stał się pochowany na cmentarzu na krakowskich Bielanach[10].
10 grudnia 2010 przy ul. Brackiej w Krakowie odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową[11].
29 sierpnia 2011 jego ciało było ekshumowane w ramach śledztwa prowadzonego w związku z katastrofą[12] z powodu wątpliwości Wojskowej Prokuratury Okręgowej w Warszawie dotyczących stwierdzeń zawartych w dokumentacji sądowo-lekarskiej badania zwłok zmarłego otrzymanej z Federacji Rosyjskiej[13] oraz na wniosek przedstawicieli rodziny złożony w 2010[14]. Po przebadaniu ciała w Zakładzie Medycyny Sądowej we Wrocławiu, 1 września 2011 ponownie pochowano je na cmentarzu na krakowskich Bielanach[15].
Utwór pt. "Wanna Wassermanna" polskiej grupy muzycznej L-Dópa, zawarty na albumie Gra? (2007), stanowi odniesienie do osoby Zbigniewa Wassermanna – w szczególności sprawy z 2003, dotyczącej błędnego podłączenia wanny przez firmę budowlaną.
|
||||||||||
|
||||||||||
