Ten artykuł dotyczy terminu w językoznawstwie. Sprawdź też: inne znaczenia tego słowa.

Zdanie (łac. sententia) — w językoznawstwie termin ten oznacza wypowiedzenie służące do zakomunikowania jakiejś treści.

Aby wypowiedzenie było zdaniem, musi zawierać orzeczenie. W języku polskim podmiot może pozostać domyślny, ze względu na możliwość zidentyfikowania wykonawcy czynności na podstawie końcówki fleksyjnej czasownika w orzeczeniu. Zdaniem jest także tak krótkie wypowiedzenie jak: Wyszedłem. — w którym podmiotem — wykonawcą czynności jest "ja" (forma czasownika sugeruje, że jest to pierwsza osoba liczby pojedynczej).

Możliwe jest także zdanie bezpodmiotowe, np. Świtało.; Zbudowano most.

Wypowiedzenie niezawierające orzeczenia to równoważnik zdania. Np.: Hej, skarbie!; Tylko spokojnie.; Co?; Dobranoc!. W języku rosyjskim interpretacja składni różni się od polskiej: wypowiedzenie bywa uznane za zdanie nawet wtedy, kiedy orzeczenie nie jest wyrażone, a jest domyślne. Wobec tego zdanie może się składać z jednego rzeczownika, dla przykładu «Вечер.» ("wieczór"), bowiem orzeczeniem domyślnym będzie tutaj niewyrażony czasownik есть ("jest"). Takie orzeczenie wyznacza się mianem orzeczenia w formie zerowej (сказуемое в нулевой форме). Ten typ zdania w językach wschodniosłowiańskich jest wielokrotnie stosowany.

Zdania, w zależności od celu ich wypowiadania, da się podzielić na oznajmujące (Jan niedawno sprzedał samochód.), pytające ( Gdy spotkałeś ją po raz pierwszy?) oraz wykrzyknikowe (Nie dotykaj moich rzeczy!). Każdemu z tych typów odpowiada charakterystyczny znak interpunkcyjny, odpowiednio: kropka, pytajnik, wykrzyknik.

Z uwagi na złożoność budowy wyróżnia się zdania nierozwinięte (tylko z podmiotem oraz orzeczeniem) oraz rozwinięte (mające więcej elementów składowych, takich jak przydawka, dopełnienie czy okolicznik).

Wypowiedzi dłuższe, zawierające więcej niż jedno orzeczenie, to zdania złożone. W zależności od relacji pomiędzy poszczególnymi elementami, są to zdania złożone współrzędnie (parataktycznie) albo podrzędnie (hipotaktycznie).