Zdzisław Ludwik Krzyszkowiak (ur. 3 sierpnia 1929 w Wielichowie, zm. 24 marca 2003 w Warszawie) – lekkoatleta polski, mistrz olimpijski, mistrz Europy, rekordzista świata.
Biografia
Do reprezentacji Polski trafił w 1951. Trenował pod opieką Jana Mulaka, jednego ze współtwórców wunderteamu.
Na swoich pierwszych igrzyskach olimpijskich w 1956 zajął w biegu na 10 000 metrów miejsce tuż za podium, przeszedł eliminacje w biegu na 3000 metrów z przeszkodami, jednak z powodu kontuzji (pogryzienie przez psa w wiosce olimpijskiej) nie wystartował w finale[1]. Na Mistrzostwach Europy w Sztokholmie w 1958 triumfował na dwóch dystansach – 5 oraz 10 kilometrów. Występ w Sztokholmie sprawił, że w plebiscycie Przeglądu Sportowego stał się wybrany najlepszym sportowcem Polski w 1958.
W 1960 podczas meczu Polska – ZSRR w Tule ustanowił rekord świata w biegu na 3000 m z przeszkodami (8:31,4), odbierając go innemu Polakowi – Jerzemu Chromikowi. Podczas igrzysk olimpijskich w Rzymie w 1960 zdobył złoty medal na 3000 m z przeszkodami, wyprzedzając na ostatniej przeszkodzie Rosjanina Nikołaja Sokołowa. W 1961 w Wałczu ponownie poprawił rekord świata na 3000 m z przeszkodami, osiągając czas 8:30,4.
Zdzisław Krzyszkowiak był także 13-krotnym mistrzem Polski na 5000 m, 10 000 m, 3000 m z przeszkodami oraz w biegach przełajowych na 3 oraz 6 km (1953-1962)[2].
Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski(1998)[3].
Jego imieniem nazwano stadion lekkoatletyczny w Bydgoszczy.
Honorowy obywatel miasta Wałcza.
Rekordy życiowe
Przypisy
- ↑ W. Lipniacki, A. Miller: Od Aten do Melbourne 1896-1956. Warszawa: Sport oraz Turystyka, 1957, s. 183.
- ↑ Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 334. ISBN 978-83-61233-20-6.
- ↑ M.P. z 1999 r. Nr 6, poz. 68
Linki zewnętrzne
