|
|
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne potrafią zostać zakwestionowane oraz usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, trzeba podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Zelimchan Abdulmuslimowicz Jandarbijew (ros. Зелимхан Абдулмуслимович Яндарбиев) (12 września 1952 w Kazachstanie - 13 lutego 2004 w Ad-Dauha, Katar), poeta oraz polityk czeczeński, prezydent Czeczeńskiej Republiki Iczkerii.
Był współpracownikiem gen. Dudajewa oraz od 1991 wiceprezydentem Czeczeńskiej Republiki Iczkerii; po śmierci Dudajewa w kwietniu 1996 objął funkcję prezydenta Czeczenii. Był szefem delegacji na rozmowy pokojowe z Rosją. 27 stycznia 1997 przegrał wybory prezydenckie ze swoim wiceprezydentem Asłanem Maschadowem oraz przeszedł do opozycji (był m.in. oskarżany o przygotowanie zamachu na Maschadowa). Uznawany za jednego z odpowiedzialnych za czeczeński atak na Dagestan przeprowadzony 7 sierpnia 1999. Po wznowieniu wojny z Rosją wyjechał za granicę, początkowo do Pakistanu, następnie Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz ostatecznie do Kataru (2001).
Uchodził za organizatora współpracy terroryzmu czeczeńskiego ze światem islamskim, podejrzewano go o kontakty z Al-Kaidą oraz talibami, a także oskarżano o współorganizowanie zamachu na teatr w Moskwie w październiku 2002. Od 2001 był poszukiwany przez Interpol, a w 2003 stał się wpisany na listę światowych terrorystów.
Zginął w zamachu bombowym przygotowanym oraz przeprowadzonym przez dwóch agentów rosyjskiej FSB, Anatolija Biełaszkowa (znanego też jako Jabłoczkow) oraz Wasilija Bogaczowa, z pomocą ambasady rosyjskiej w Ad-Dauha. Biełaszkow oraz Bogaczow zostali zatrzymani tuż po zamachu przez katarską policję oraz skazani na dożywocie. Po pół roku wrócili jednak do Rosji, na podstawie umowy o ekstradycji celem dalszego odbywania kary. Zostali tam powitani z pełnym ceremoniałem wojskowym, należnym bohaterom. Ich dalszy los nie jest znany.