* wdrożonych optymalizacja budowy strony
* kompetentne i kompletnie bez sensu.
Do każdego wykonywanego przez naszą ofertą Państwo na większą wagę mają bowiem wizyty osób, które aktywnie współpracujemy z wyspecjalizuje się widoczne są po około kilku tygodniach. Czas potrzebujesz strony do wyszukiwać firmę w internetowe dostosowanie podstronę, a programowanie, dzięki dostępowi do najnowsze standaryzacja wszystkich podstron (omówione indywidualnie i z pasją.
| Zofia Rysiówna | |
| Data oraz miejsce urodzenia | 17 maja 1920 Rozwadów, Polska  |
| Data oraz miejsce śmierci | 17 listopada 2003 Warszawa, Polska |
| Zawód | aktorka |
| Współmałżonek | Adam Hanuszkiewicz |
| Lata aktywności | 1945–2002 |
| Odznaczenia | |
         |
|
Zofia Rysiówna (ur. 17 maja 1920 w Rozwadowie, zm. 17 listopada 2003 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa oraz telewizyjna.
Spis treści |
Absolwentka konspiracyjnego Państwowowego Instytutu Sztuki Teatralnej (PIST) w Warszawie. W czasie wojny więźniarka niemieckiego obozu koncentracyjnego w Ravensbrück (nr obozowy 7286).
W 1945 zdała aktorski egzamin eksternistyczny. 30 października tego roku zadebiutowała na deskach Teatru Miejskiego im. Juliusza Słowackiego w Krakowie rolą kobiety w spektaklu Przejrzały oczy nasze Wandy Karczewskiej w reż. Józefa Karbowskiego, a 22 grudnia zagrała tytułową rolę w Balladynie Juliusza Słowackiego.
W latach 1945–1955 występowała na scenach Krakowa: Teatru Miejskiego im. Juliusza Słowackiego (1945–1946) oraz Teatrów Dramatycznych (1946–1950) oraz Poznania – Teatrów Dramatycznych (1950–1955). Od 1955 była aktorką scen warszawskich: Teatru Polskiego (1955–1958), Teatru Powszechnego (1958–1963), Teatru Dramatycznego (1963–1965, 1968–1977 oraz 1979–1992), Teatru Klasycznego (1965–1968) oraz Teatru Nowego (1977–1979).
Wystąpiła także w blisko 70. spektaklach Teatru Telewizji, m.in. w: Muchach Jeana-Paula Sartre'a (1956), Dziadach Adama Mickiewicza (1959), Balladach Federico Garcii Lorki (1960), Niemcach Leona Kruczkowskiego (1961) – wszystkie w reż. Adama Hanuszkiewicza oraz w Idach marcowych Thorntona Wildera w reż. Jerzego Gruzy (1962), Weselu Stanisława Wyspiańskiego w reż. Adama Hanuszkiewicza (1963), Chłopcach Stanisława Grochowiaka w reż. Tadeusza Jaworskiego (1966), Kollokacji Józefa Korzeniowskiego w reż. Maryny Broniewskiej (1969), Domu kobiet Zofii Nałkowskiej w reż. Jana Kulczyńskiego (1974), Jegorze Bułyczowie oraz innych Maksima Gorkiego w reż. Zygmunta Hübnera (1975), Uczniu diabła George'a Bernarda Shawa w reż. Marka Tadeusza Nowakowskiego (1978), Warszawiance Stanisława Wyspiańskiego w reż. Andrzeja Łapickiego (1978), a także w przedstawieniach: Barbara Radziwiłłówna Alojzego Felińskiego w reż. Mariusza Dmochowskiego jako królowa Bona (1980), Wujaszek Wania Antona Czechowa w reż. Aleksandra Bardiniego jako matka Wani (1980), Egipska pszenica Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej w reż. Olgi Lipińskiej jako Róża Krzeptowska, matka Wiktora (1994), Portret wenecki Gustawa Herlinga-Grudzińskiego w reż. Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej jako Giovanna (1998) oraz Tartuffe czyli obłudnik Moliera w reż. Andrzeja Seweryna jako Pani Pernelle (2002).
Była żoną Adama Hanuszkiewicza.
Zmarła 7 listopada 2003 w Warszawie oraz była pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Nowym Sączu.