Zygmunt Słomiński (ur. 15 kwietnia 1879 w Piotrkowie Trybunalskim - zm. 12 lutego 1943 w miejscowości Stefanów koło Piaseczna) – inżynier budownictwa, prezydent Warszawy.

Syn Michała, powstańca styczniowego, oraz Marii z Grabowskich. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie w Warszawskim Instytucie Politechnicznym. Zygmunt Słomiński brał udział w licznych manifestacjach patriotycznych oraz strajkach politycznych w Warszawie, za co w 1898 stał się relegowany z UW.

W latach 1924 - 1927 był naczelnym inżynierem Warszawy, a od 7 lipca 1927 do 2 marca 1934 był prezydentem miasta stołecznego Warszawy. Słomiński był inicjatorem akcji "Warszawa czysta". Za jego prezydentury: rozpoczęto chlorowanie wody wodociągowej, wybudowano kilkanaście ustępów publicznych, zmodernizowano oraz przebudowano miejską gazownię, zbudowano osiedle na Żoliborzu dla pracowników samorządu miejskiego, a w 1928 - po trzyletniej przerwie - przywrócono komunikację autobusową w mieście. Zygmunt Słomiński ustąpił z urzędu prezydenta miasta, po zmianie ustawy samorządowej. Od lutego 1934 był dyrektorem tramwajów miejskich.

Po ośmiu miesiącach sprawowania funkcji, we wrześniu 1934 roku, stał się zdymisjonowany przez nowo mianowanego komisarycznego prezydenta miasta, Stefana Starzyńskiego, po czym przeszedł na emeryturę^[1]. Starzyński zarzucał mu niegospodarność w zarządzaniu tramwajami miejskimi. Prasa warszawska kojarzyła dymisję Słomińskiego z czystkami kadrowymi w Magistracie miejskim, tzw. rugami, o przeprowadzanie których oskarżano Stefana Starzyńskiego^[2].

Zygmunt Słomiński w okresie okupacji w nocy z 10 na 11 listopada 1942 roku stał się aresztowany przez Niemców. Był więźniem Pawiaka oraz w siedzibie Gestapo na Szucha. Został rozstrzelany za budynkiem stacji kolei wąskotorowej w Stefanowie. Na warszawskich Powązkach istnieje jego symboliczny grób.

Inżynier Zygmunt Słomiński był autorem wielu prac z zakresu budownictwa oraz zagadnień gospodarczych stolicy, m.in.: Potrzeby Warszawy (1929), Gospodarka Warszawy w dobie kryzysu 1930 - 1934 (1935).

W Warszawie ulica Zygmunta Słomińskiego biegnie od Mostu Gdańskiego do Ronda Zgrupowania AK "Radosław".

Bibliografia

• Encyklopedia Warszawy z 1994

Przypisy

p • d • e Prezydenci Warszawy I Rzeczpospolita Ignacy Wyssogota Zakrzewski • Józef Michał Łukasiewicz • Andrzej Rafałowicz • Ignacy Wyssogota Zakrzewski • Józef Michał Łukasiewicz oraz Andrzej Rafałowicz Panowanie pruskie Franz Schimmelpfennig von der Oye • Friedrich Georg Tilly Księstwo Warszawskie Joachim Moszyński • Józef Anastazy Łochocki (wybrany, urzędu nie przyjął) • Paweł Bieliński • Stanisław Węgrzecki Królestwo Polskie Karol Fryderyk Woyda • Stanisław Węgrzecki • Jakub Ignacy Łaszczyński • Aleksander Graybner • Teodor Andrault de Langeron • Kazimierz Woyda • Zygmunt Wielopolski • Kalikst Witkowski • Sokrates Starynkiewicz • Mikołaj Bibikow • Wiktor Litwiński • Aleksander Miller I wojna światowa Zdzisław Lubomirski • Piotr Drzewiecki II Rzeczpospolita Stanisław Nowodworski • Władysław Jabłoński • Zygmunt Słomiński • Marian Zyndram-Kościałkowski • Stefan Starzyński II wojna światowa Julian Kulski • Marceli Porowski Generalne Gubernatorstwo Helmut Otto (komisaryczny) • Oskar Rudolf Dengel (komisaryczny) • Ludwig Leist (starosta) Polska Rzeczpospolita Ludowa Marian Spychalski • Stanisław Tołwiński • Jerzy Albrecht • Janusz Zarzycki • Zygmunt Dworakowski • Janusz Zarzycki • Jerzy Majewski • Mieczysław Dębicki • Jerzy Bolesławski III Rzeczpospolita Stanisław Wyganowski • Mieczysław Bareja • Marcin Święcicki • Paweł Piskorski • Wojciech Kozak • Lech Kaczyński • Mirosław Kochalski (p.o.) • Kazimierz Marcinkiewicz (p.o.) • Hanna Gronkiewicz-Waltz